Taxes and more

Vanochtend, inderdaad op een zaterdag, mijn Income Tax afgehandeld bij de HR-Block. Kan je zonder afspraak binnenlopen en het moet voor 30 april. Als je denkt dat dat gerund wordt door originele Canadezen dan heb je het mis. Het merendeel van het personeel is Pakistaans en/of Indiaas. Eigenlijk heb ik geen Canadees daar zien rondlopen. En de verstaanbaarheid van het Engels van die gasten is uitermate slecht. Die Aziaten rollen vreselijk met hun tong en dan vooral erg veel nadruk op de letter l, zo af en toe kan je daar geen touw aan vastknopen. But anyways, I have an $1062 Income Tax Return. Da's mooi meegenomen, right.
Daarna ben ik nog even een kleding winkel ingelopen. Normaal gesproken niet mijn favoriete bezigheid, kost mij altijd vreselijk veel moeite om een passende broek te vinden. Hier in Edmonton (Canada?) echter niet. Kennelijk heb ik een Canadees postuur. Ik weet inmiddels precies mijn maat, en elke broek met maat Wx30, die ik uit het rek trek, past; korte pootjes hè.
Nu we het toch over de multiculti samenleving hebben. Echt alle landen en continenten zijn hier vertegenwoordigd en ze kunnen allemaal door 1 deur heen, voor zover ik dat tot nu toe heb kunnen vaststellen. Misschien is mijn bril nog steeds te roze maar voorlopig is het wel zo. Wie er af en toe wel van langs krijgen in de kranten zijn die gasten die hier op een WorkPermit ( :-) ) zijn. Hoewel ik dat de laatste maanden niet al te veel meer heb gelezen. En Canada was Canada niet geweest zonder immigranten, er komen nog steeds ca. 260000 immigranten legaal naar Canada. Men is er alom van overtuigd dat het binnen niet al te lange tijd weer gaat boomen, het zal alleen veel gecontroleerder gaan. Zeggen ze...

Water op een acreage

Bij het ontwikkelen van onze huizen bouwplannen op een acreage komen allerlei zaken naar boven die toch enigzins onverwacht zijn. Zo is er bv de watervoorziening die op een aantal manier geregeld kan worden. Even in pluggen op de hoofdwaterleiding die in de straat loopt kan niet, die is er domweg niet. Er zijn een 3-tal mogelijkheden: 1) Indien geoorloofd, een water well boren. Redelijk kostbaar maar ongelimiteerd. 2) Een zgn cistern-systeem, gewoon een 3000 gallon watertank in de grond die je dan kan laten bijvullen of 3) dezelfde tank die je zelf bij gaat vullen m.b.v. je eigen transporttank hebben; dan moet ik toch echt een F350 dually kopen. Ik denk dat wij voor de well gaan, heb je tenminste ongelimiteerd water voor onze vegatable-garden en nog veel belangrijker: je bent onafhankelijk, moet het natuurlijk wel af en toe regenen.

Final Design

Dit weekeinde weer druk geweest met het ontwerp van ons huis. Het begint nu aardig vorm te krijgen en als alles klaar is dat is het toch een behoorlijke woning geworden, ipv 16 feet breed gaan we nu 20 feet gebruiken, kost niet erg veel meer maar levert wel veel bruikbaardere ruimtes op. Maar die hebben we natuurlijk nodig om alle gasten uit Nederland te ontvangen. Zoals gezegd gaan we het gefaseerd, ivm de kosten, uitvoeren. En ook fase 1 kan alle gasten uit NL verwerken, het is alleen wat minder ruim. En als de nood aan de man komt kan er altijd nog onze oude De Waardt tent worden opgezet. Het grijze gebied wordt een overdekte porch cq. deck. Rechtsonder is een prachtige plek voor een jacuzzi en uiteraard de BBQ. Het middengebied wordt waarschijnlijk omgetoverd tot moestuin, in goed Canadees een vegetable-garden. We overwegen zelfs zonne-ernergie voor de hotwatertank ed. Marco turns green, moet ook wel met een 5.4 ltr Triton in mijn Ford.

Ironic, right!

Als je niet zo hard hoeft te werken dan kan je nog eens een paar dingen overdenken. En inderdaad dat doe ik nogal eens. 1.5 uur per dag is behoorlijk korter en ik moet zeggen dat bevalt mij uitstekend. Heb ik tijd om onze plannen te ontwikkelen, een hypotheekje aan te vragen en mijn beleggingen in de gaten te houden. Investments only on the short term; watch, decide, buy and quickly sell is daar in mijn motto. Sommige stocks zijn net jojo's, als je dan op het goede moment koopt en als de jojo weer omhoog gaat, hopla je winst pakken. Doe je dat een paar keer per week dan moet dat leuk geld opleveren en dan hoef je niet zoveel meer te werken en wij moeten straks toch een quad, een Toro en een chainsaw (leuk filmpje) kopen voor onze acreage.
Maar daar gaat deze post niet over. Toen ik deze baan vorig jaar vond ging het mij om de industriële projecten die M&D by the bucketload in opdracht had. Nog geen 4 maanden na mijn start was dat nagenoeg tot null gereduceert en zijn we weer volop op de commerciële markt bezig werk binnen te halen. Niet dat dat verkeerde projecten zijn, baseball stadiums in Omaha en Atlanta, retractable roof voor de Marlins, energy plants in NewYork, maar ik vind juist die industriële projecten uitermate uitdagend en leuk om te doen. En dat vind ik ironisch, ga je voor de worst die ze voor je neus houden en als het leuk begint te worden eten ze hem zelf op, the bastards. Maar ik ben wel weer een heel eind mijzelf geworden hier. The stress has gone and I'll always find my own way, that much I know.
Er is overigens wel een groot nadeel aan Canada, fietsen is hier een lastige aangelegenheid en ik weiger toch echt om op de highway te gaan fietsen met al die eikels in die truckjes. :-) Maar gelukkig heb ik Schwalbe Marathon XR banden onder mijn Storck liggen en die heb je nodig hier met de superkwaliteit van de Canadeze wegen.

Pennystock

Sinds deze week ben ik actief op de Canadeze en Amerikaanse stockmarkets. En ik moet zeggen dat bevalt goed. Moet nog een hoop leren, maar ik luister goed naar Dave en Peter, zeer ervaren beleggers en doe er dan mijn voordeel mee. Ik was heel huiverig maar als je een bepaalde strategie ontwikkeld en je zelf een doel stelt, en die krijg je alleen maar door te doen en af en toe op de platte bek te gaan, dan kan je zeer goed geld verdienen. Zodanig zelfs dat je zou kunnen stoppen met werken. Peter bv. heeft als doel gemiddeld $2000 per week te maken ("I'm getting greedy") en ziet zichzelf al op een zeilboot vanuit Vancouver naar Auckland zeilen, en ik zie dat volgend jaar gebeuren. Mijn doel is wat bescheidener, $2000 per maand om de autos en utility-bills te betalen. Deze week is al meer dan de helft daarvan gedaan, dus dat gaat goed. Een andere strategy is om in pennystocks ($0.005 tot $0.50) te beleggen en te verkopen bij een verdubbeling. Ik heb nu belegd in "African Copper ($0.05)" en in "Brazilian Diamonds ($0.005)". Het leuke is dat je meteen een sell-order kunt maken zodat de verkoop automatisch gaat. Benieuwd of dat volgende week wat oplevert. Ik moet tenslotte de terugloop in uren en dus verdiensten goedmaken, en er is straks geld voor een aantal leuke toys op onze acreage. Op het werk is het nog niet zo druk dus kan ik dat mooi tegelijkertijd doen. Pretty effective, right.

Six shooter

Zo af en toe sta ik eens met iemand te praten op kantoor, in de keuken of bij zijn/haar of mijn bureau. Zo ook gisteren met Joe D. Het zou een Amerikaan kunnen, big attitude, cowboy boots, broad shouldered, korte heftige bewegingen makend en altijd vreselijk stoer kijkend. Maar als je met hem staat de praten is het een alleraardigste vent die het prachtig vind dat wij tegenwoordig 1 uur lunch pauze hebben; "So now I can shoot 50 rounds first and then go to lunch", "Fuck me" zou Ramsey zeggen. "Every lunchbreak?", "Yes, every lunchbreak and it is dirt cheap" "Huh?" "Only $3 for 50 rounds of .22, and I like the sixshooters the most". Dus elke lunchbreak zie ik hem met zijn koffertje, "Unfortunaltly I am not allowed to carry it in my holster", naar de shooting-range, "only 1 click away", gaan. Popping 50 rounds and then have lunch, almost like having an orgasm first.
Andere wereld waar ik mij nu in bevindt, maar wel erg leuk. Ik zal eens $3 meenemen en ook eens een poging wagen. Alhoewel er gisteravond een gun-item op het nieuws was over Amerika. Daar schijnen ze een probleem te hebben met het verkrijgen van munitie en gaan de pistolen en revolvers als warme broodjes over de toonbank. Klaarblijkelijk is men bang dat Obama de gunlaws gaat bijstellen en nu legt men vast een voorraadje aan. Met als gevolg dat er klagende winkeliers zijn die hun schappen niet meer kunnen vullen, "It will take years to overcome this". Yeah, right.

Gasleakage

Edmonton, 04-13-2009@23:12
Vers van de pers. We hebben een gaslek achter ons op de Jefferey's Crescent. Op zich niet zo bijzonder, maar de oorzaak is wel erg hilarisch. Echter niet voor degene in kwestie. Toen wij vanavond terug kwamen van ons etentje stonden er al een hele massa zwaailichten te zwaaien. Ik deed het af als een ongeluk, te hard rijden en nu met die regen gaat het natuurlijk mis dacht ik. Echter net bij het uitlaten van de honden stonden ze er nog, brandweer, politie, gasbedrijf. Dichterbij roken wij inderdaad een sterke gaslucht, en ik kon het niet laten even te gaan informeren wat er nou gebeurd was. Het blijkt dat iemand die vandaag zijn/haar rijbewijs heeft gehaald kennelijk was vergeten dat het gaspedaal niet bedoeld is als rem, en de auto met een rotgang IN het huis geparkeerd heeft en daarbij de gasleiding aan gort heeft gereden. Die houten huizen bieden natuurlijk ook bar weinig weerstand. Die zal waarschijnlijk nooit meer in een auto stappen om zelf te gaan rijden! (Overigens wel erg zonde van deze Dodge truck)

Emma 20

Vandaag was het dan zover. Emma is tiener af, ze is 20 geworden. Omdat te vieren hebben we eerst een telefoon voor haar gekocht en zijn wij daarna bij Montana's Cookhouse gaan eten, waar de bediening nogal ruig is zal ik maar zeggen; het eten wordt op tafel gezet en zorg er zelf maar voor dat het onder je neus komt te staan, alleen het hoofdgerecht wordt netjes afgeleverd. Zoals gewoonlijk is de kwaliteit van het eten zeer goed en niet echt duur. Hiernaast zie je de dames een Brownie Sundae weghappen; brownie-cake, vanille ijs en slagroom met chocoladesaus. Hoe dat nog naar binnengaat na een steak van 8 oz. (=220 gram) is mij niet geheel duidelijk, de emmer (voor 2 personen) was na een poosje gewoon leeg. De porties zijn hier in Canada nogal fors in mijn ogen en dus is de Canadees, net als ondergetekende, aan de zware kant. Het is hier echter op alle fronten genieten, ondanks de trage economie. Foto is met mijn telefoon gemaakt, dus niet al te geweldig van kwaliteit, vooral erg flets. Overigens heet het hoofdgerecht hier entree, daar had ik in het begin toch een andere voorstelling bij. Een joekel van een steak als entree, en wat komt daarna dan? Inmiddels weet ik dat dan het dessert komt, voor mij niet interessant want desserts hoef ik niet. Toch even wennen, starter-entree-dessert.

Oil Change

De Jeep van Joke moest een oil change ondergaan, kennelijk moet na een half jaar de olie verwisseld worden. De dealer was dicht (what happened to 24/7 oil change?) en dus zijn we maar naar Mr Lube gegaan. Opstellen in rijen van 3, wachten op een seintje van The Oilmaster en hopla boven een smeerput rijden, no appointment necessary. Hoe wil je de koffie en wil je een Edmonton Sun or Journal? "Just stay in your car and we will take care of it". Dus daar zaten we in de Jeep, motorkap omhoog, 1 ventje boven en 1 ventje in de smeerput. Alle vloestof levels worden nagekeken, de banden op spanning gebracht, olie ververst, differentials voor en achter, alle lichten gecontroleerd en na 25 minuten en $55.00 konden we weer naar huis. Super service. "I will put a label on your window reminding your next oil change", "OK" zei ik. "No way, no labels on my window!" hoor ik ineens naast mij. The Oilmaster lachte breeduit en liet de sticker maar waar hij was, op de rekening.

BBQ Time 2

Overigens gaf de verkoper een handige methode aan om de afmeting van je BBQ te bepalen. Beschouw je hand als het formaat steak dat je wilt gaan grillen, het aantal handen dat je dan op de grillplaat kwijt kunt geeft een aardige indicatie van de BBQ afmeting. Of je wilt er een bepaald aantal handen (steaks) op kwijt en dus moet de BBQ zo groot worden. Leuke methode.

BBQ Time

Het is zover. Wij hebben een Canadese BBQ gekocht. Niet zo'n achterlijk groot ding zoals de meeste hier hebben, maar voor ons doen nog steeds een grote. We hebben een Weber gekocht met een opklapbaar tafeltje zodat hij makkelijk te verplaatsen is en nog belangrijker, hij kan mee als we The Great Outdoors op de camp-sites in praktijk gaan brengen. Ik hou er wel van als iets multi inzetbaar is, of is dan een Nederlandse eigenschap om niet teveel geld uit te geven? Ik hou het maar op het eerste.
We hebben hem bij een Barbeque Country winkel gekocht, volledig gewijd aan de 2e natuur van de Canadees; het barbecueën. Daar hebben ze werkelijk alles wat je je maar kunt wensen op het BBQ gebied. Van kleine houtskool BBQ-tjes tot en met volledig ingerichte BBQ keuken voor de professionele hobby BBQ-er.
De inzet zijn de steaks die wij gisteravond hebben gebraaien. Beef en pork is hier zo belachelijk goedkoop. Wij kochten bij de Superstore, alweer zo'n immens grote supermarkt, bijna 2 kg Sirloin Prime Cut AA beef voor $19.90 (ongeveer 13 euro). Supermals en ongeveer 1 inch dik, erg lekker maar veel te veel. En dan hadden wij nog maar de helft op de BBQ gegooid, te enthousiast dus. Ik blijf mij ook verbazen over de prijzen van food hier en vlees in het bijzonder, zo goedkoop. Ter illustratie 1 kg grote verse aardbeien $6.50, Joke twijfelde nog of ze die zou meenemen, inmiddels zijn ze al nagenoeg op. Alcohol daarentegen is hier behoorlijk duur, gisteren kocht ik 24 blikjes bier voor $37.00 (ca 24 euro), flesje rode wijn voor $13.00 (ca 8 euro); ook in een restaurant is alcohol dus vrij duur, en dus een grote chunk van de rekening. Dronken worden hier is dus een dure aangelegenheid. But the more mist the less you care.

Acreages

We zijn de laatste dagen ernstig op zoek geweest naar een stukkie land. We hebben het terug gebracht tot 4 mogelijkheden, na een kleine 1000 km rijden en zoeken denk ik. Maar er is zoveel te koop hier dat het moelijk is een keuze te maken. Wil je erg afgelegen wonen of moet het een clusterje met acreages worden, hier noemen ze zo'n cluster "Estates" met een naam ervoor en hoe verder je van Edmonton gaat kijken hoe goedkoper het wordt. Overal waar je rijdt is land te koop; vanaf een paar 100 m2 tot 10 tallen hectare met alles ertussen. Soms schreeuwend duur (2-3 miljoen dollar) en andere keren weer erg goedkoop 140 acres (56 hectare) voor $115000. Wij zijn op zoek naar een stuk grond van ca $150000, afhankelijk van de locatie kan je dan 2 - 5 acres (1 acre = 4046 m2) kopen. Ons ideaal is 4 acres op een niet al te afgelegen plek. Helaas is Google in het groen deel erg onscherp maar daar liggen 3 van de 4 locaties die wij hebben uitgezocht. Nummer 4 is Mario land. Zie onderstaande lijst met Google Earth coördinaten (click on picture for a large view):
#1 Corner lot 3 acres: 53°39'22.96"N, 114° 4'24.80"W (Cedar Heights Estates)
#2 Mario land 4 acres: 53°34'45.58"N, 114° 8'8.33"W (Cole Anne Estates)
#3 ComFree 3.4 acres: 53°39'45.88"N, 114° 3'11.59"W (naast Hill View Estates)
#4 Al Stockall 3 acres: 53°39'7.53"N, 114° 3'58.61"W (Cedar Heights Estates)
We zijn er nog niet helemaal uit wat de favoriete volgorde is, die zal uiteindelijk mede door de dollars bepaalt worden. Dat we nog niet alle prijzen weten komt door het feit dat niet alles stukken grond worden via de officiele, MLS listings, kanalen verkocht, soms via Commission Free en soms ook gewoon prive. Je moet dus uitkijken wat je koopt en alles door een lawyer laten checken, zodat er niet ineens een lijk (lees een schuldeider van de verkoper of zoiets) uit de kast komt; onze sluwe vos Victor O weet daar wel raad mee. Voorlopig is dit ons uitgangspunt, alle acreages liggen op zo'n 45 minuten, ca 60 km, rijden van mijn werk. Dat is een eind maar het is het waard, er zal alleen een goedkoop klein dieseltje moeten komen. Want het Fordje gaat dan een fortuin aan peut kosten, op het moment rijdt hij ongeveer 1 op 6.7; reken maar uit dus. Een groot nadeel van het rondrijden in rural areas is het feit dat je na elke rit je auto door de wasstraat moet trekken, en die wasstraten maken je auto niet echt goed schoon. Hier is het een Touchless Wash, er komen geen borstels aan te pas alleen hoge druk waterstralen en een hoop presoak. Maar ja je moet er wat voor overhebben en rondtuffen hier in Canada is absoluut geen straf, eigenlijk een waar genoegen. We will keep you posted on our progress.

Duties of wives.

We need some humour to overcome the bad economy, hence the below listed joke:

Three men were sitting together bragging about how they had given their new wives duties.

Terry had married a woman from Greece and bragged that he had told his wife she needed to do all the dishes and housework. He said that it took a couple days but on the third day he came home to a clean house and the dishes were all washed and put away.

Jimmie had married a woman from Italy. He bragged that he had given his wife orders that she was to do all the cleaning, dishes, and the cooking. He told them that the first day he didn't see any results, but the next day it was better. By the third day, his house was clean, the dishes were done, and he had a huge dinner on the table.

The third man had married a Canadian girl. He boasted that he told her that her duties were to keep the house cleaned, dishes washed, laundry and ironing twice a week, lawns mowed, windows cleaned and hot meals on the table for every meal. He said the first day he didn't see anything, the second day he didn't see anything, but by the third day most of the swelling had gone down and he could see a little out of his left eye, just enough to fix himself a bite to eat, load the dishwasher, and call a handyman.

God Bless Canadian Women

En weg is de sneeuw

Vanmiddag liep ik naar buiten, na een wel erg korte werkdag van 6.5 uur, met mijn jas aan. Het bleek behoorlijk warm te zijn, 15 graden zei mijn Fordje, en de jas kon meteen weer uit. Nagenoeg alle sneeuw aan de zuid- en westkant is verdwenen. En dat gaat in een behoorlijk tempo, het is zelf niet modderig. Dat had ik wel verwacht. Er is toch sind afgelopen vrijdag zo'n 40-50 cm sneeuw en 10-15 cm ijs van de straten verdwenen. Het lijkt wel of de bodem zo droog is dat het gelijk opgezogen wordt. Soms ontstaan er ook riviertjes langs de paden en stoepen, bij de echt grote sneeuw oppervlaktes. Het beeld is echt zoals na de winter; grauw en al het licht wordt door alle viezigheid opgeslokt. Net regende het een beetje, hoop maar dan er een paar goede plensbuien aankomen die de boel weer wat schoonmaken, kunnen we van de lente gaan genieten. En inderdaad dan is het weer BBQ time.

Shorts

De laatste dagen is het hier in Edmonton rond de nul graden. Geloof het of niet maar vrijdagochtend verschenen de eerste korte broeken vergezeld van sandalen, gelukkig zonder witte sokjes, op de werkvloer. Veel wordt er op het moment niet gewerkt hoor ik jullie al denken, maar toch. We are surviving with a core crew. De hotpants van hiernaast zijn natuurlijk wishful thinking maar is natuurlijk wel een mooie eyecandy. Je went aan de kou en een paar graden boven nul, zonder wind, is al heel erg aangenaam. Gelukkig regent het hier, tot nu toe, nagenoeg nooit. Wellicht in juli en augustus maar dat zien we dan wel weer. Nu gaan we weer acreage hunting.

Haast, haast, haast?

"ZEVENHUIZEN - Rijkswaterstaat heeft het viaduct over de A12 ter hoogte van Zevenhuizen afgesloten voor vrachtwagens. Dat heeft Rijkswaterstaat dinsdag laten weten. Het viaduct, dat nog maar kort in gebruik was, bleek na berekening niet sterk genoeg. Vrachtverkeer wordt omgeleid via Bodegraven (N11) en Gouda (A20 en A13). Personenauto's kunnen wel gebruik maken van het viaduct."
Hoezo na berekening? Volgens mij moet dat vooraf gebeuren, ik weet het we hebben het hier over de media en die weten per definitie niet zoveel. Toch is er ergens iets goed fout gegaan. Of hebben de ambtenaren de verantwoordelijkheid weer bij de aannemer gelegd, vervolgens mooi weer gespeeld en hun bureau leeggehouden?

CISC Alberta Awards 2009

Canadian Institute of Steel Construction. Zeg maar de Canadeze Staalbouw Vereniging. Zij hadden op 26 maart de uitreiking van de awards in de diverse categorieën. En ik heb de uitnodiging daarvoor geaccepteerd, moet hier tenslotte ook weer een netwerk gaan opbouwen. Was een leuke avond. Strak georganiseerd rondom een supper voor 620 mensen. En dat is een heleboel. Dus eten, 2 prijzen uitreiken, weer eten, 2 prijzen uitreiken en na/tijdens de koffie de laatste prijs. Je zit aan grote ronde tafels met een man/vrouw of 10 en ik heb mij prima vermaakt met Suzelle en Anna. Alleen die dankbetuigingen van de winnaars komen mij na 2 keer toch wel de neusgaten uit. En maar klappen voor al die belangrijke sponsors en gasten; "give them another round". We probeerden te raden wie de winnaars zouden worden, 0 punten gescoord; bijna niemand heeft het goed geraden. Ik kreeg de indruk dat men de oren wel erg naar de diverse sponsoren heeft laten hangen. Laten we het er maar vanuit gaan dat dat toeval is. Wel erg leuk en leerzaam was de voordracht van een ingenieur van Arup, Cormac Deavy, die het Vogelnestje in Beijing heeft mede ontworpen. Als je dan ziet hoe dat ding in elkaar gelast is en er staat een persoon bij als referentie dan zie je hoe erorm groot en bulky die constructie is. Leuk om te zien dat de basis super eenvoudig is, in plattegrond circels en rechte lijnen als tangenten die door het 3d karakter dan weer erg ingewikkeld lijken, niet dus. Maar wel erg mooi. 46500 ton staal is er in verwerkt. Dat zijn nog eens projectjes, right.

Work sharing

Lang verwacht, nu eindelijk gekomen; werktijdverkorting in de vorm van work sharing. Vanaf volgende week maandag gaat iedereen nog maar 32 uur per week werken. Het management heeft, naar zij zeggen, nu een core staff bij elkaar die ze zo willen houden. Want, naar zo verwachten ze, binnenkort gaan we weer rock and rollen. Er zijn veel offertes onderweg die, zo als ze hier zeggen, can break any time. And if they break then make wet your bresthairs ( :-) zie ook post over "I always get my sin"). Een ding hebben ze gelukkig wel geleerd: nooit meer 1 of 2 klanten bedienen. Daarom zitten we nu ook zo in the shit. Industrial jobs are nice but we need the commercials too. Makes sense, weet ik al een paar jaar dat dat zo werkt. En daar hoef je ook geen rocket scientist voor te zijn. Zo zie je maar weer contracten zijn alleen in een upward economy iets waard. Nog geen jaar geleden, toen ik aangenomen werd, was er nog voor op zijn minst 8 jaar werk. En zie eens waar wij nu staan. Het kan verkeren, maar spijt heb ik absoluut niet. We hebben het toch maar mooi gedaan en een beetje tegenslag kan eigenlijk ook geen kwaad. Dan weet je weer dat het niet altijd koek en ei zal zijn. Als het straks weer goed gaat dan kan ik dat alleen maar meer waarderen.

Op zoek naar land.

Zijn we aan het kijken naar een stukkie land komen we opeens Bambi en consorten tegen. Een stuk of 8 liepen er zomaar langs de weg, een einde verderop kwamen we er nog een aantal tegen. Geen uitzondering dus. Dit weekeinde stonden er al elanden in de achtertuin van Jutta en Victor. Dat kennen wij in NL niet en hier loopt dat zomaar door je achtertuin. Cool. We zijn bij prachtige plekjes geweest. We weten in ieder geval in welke hoek we moeten zoeken. Ten westen en iets ten noorden van Spruce Grove, dat weer ten westen van Edmonton ligt. Prachtig golvend terrein met veel mogelijkheden voor niet al te veel geld. Het hangt in de lucht, we moeten er alleen nog even tegen aanlopen en vast spijkeren.

Wat is er in NL/Europa aan de hand?

Of is er niets aan de hand? Nog steeds is www.nu.nl mijn home-page om het nieuws en de ontwikkelingen in NL een beetje te volgen. En eigenlijk ben ik zeer ongerust. Bijna dagelijks komen schiet- en steekpartijen, vaak met fatale gevolgen, voorbij. Schietpartij in Duitsland (17 doden), steek partij in Amsterdam (1 dode), schoten met een luchtbuks in Frankrijk (gewonden), de IRA die weer actief wordt (3 doden), om er maar een paar te noemen en op zijn minst evenzovele verwoeste gezinnen. Vaak vind dit plaats bij scholen. Ligt de oorzaak in de recessie, zijn de mensen op een of andere manier zwaar gefrustreerd of vind er een normvervaging plaats die zijn weerga niet kent? En waar komt dat dan weer vandaan? Teveel overheids bemoeienissen? Die 17 jarige lafbek uit Duitsland vond zich zelf niet genoeg gewaardeerd, zo wordt er gezegd. En gaan we dan een beschuldigende vinger richten naar pa die een pistool laat slingeren? Toegegeven dat is ontzettend stom, maar is het dan zijn schuld? Dan kan je ook het feit dat een mens bestaat als schuldige aanwijzen. Hier in Canada is het uiteraard ook niet allemaal koek en ei, maar al dat geschiet en gesteek is iets wat niet in Europa, altans niet op deze grote schaal, plaats vond. Of zie ik dat verkeerd? Zitten de media er nu zo bovenop dat alles meteen gerapporteerd wordt? Gaat men daardoor zulke verwoestende acties kopieeren? Spelen video/computer games hier een rol? Ik denk dat het verdrag van Schengen ook een grote rol speelt in al het wapen gekletter; open grenzen zijn leuk en handig maar laten natuurlijk ook veel ongewenste zaken door. Zware post maar het moest even. Als je, zoals ik nu, op een afstandje kijkt dan krijg je toch een ander beeld dan wanneer je er middenin zit. Dat zal vice-versa ook wel zo zijn. Hoor ik graag. Alles bij elkaar meer vragen dan antwoorden, maar zo is het als je het niet meer snapt.

Automotive madness

Hier een paar links naar uitwassen in de automotive industry. Ook motorcycles blijven niet achter, hoewel minder gek als die supertrucks.
Over the top pickups: www.f650supertruck.com
Cool motorcycle: DeathManMotorCycle kinda like Bones (She's cute too)
De aftermarket voor autos/motoren/trucks is enorm hier in Alberta. Het is een beetje zoals je op de TV ziet (American Chopper, Overhauling e.d.). In NL is dat de vervanmijnbedshow; hier kom je het bijna dagelijks tegen. Gepimpte en opgeleukte auto's en trucks. Een standaard truck, zoals ik heb, is eigenlijk not done. Hij moet op zijn minst geleveled (af fabriek is de voorzijde iets lager dan achterzijde) en 2 inch verhoogd worden. Nagenoeg elke vent hier is truck-crazy, menige dame trouwens ook, en nu met de merger van Suncor en Petro Canada is de benzine voorziening voor de komende 100 jaar gegarandeerd, big reserves up north. Dus knorren maar met die trucks en aanverwante artikelen. Deze merger geeft ons ook hoop dat het gauw gedaan is met de recessie hier. Dat is toch wel een voordeel van het leven in een land met commodities (olie, gas, goud e.d.). De bijl gaat er met een noodgang in maar ik verwacht dat het nu weer snel naar boven gaat. We'll see what happens. In ieder geval een enigzins positief bericht, right.

Schetsontwerp #1

Zie hier schetsontwerp nummer #1 van ons in fases te bouwen Canadeze stulpje, aan de binnenzijde de door zo gewenste overdekte porch (Click op de schets voor een groter beeld). Ben een heel eind gekomen met wat ouderwets plak- en knipwerk. Dan een kopietje maken en schetsen maar. Bijna zoals in het pre-computer tijdperk. Its fun to do. De indelingen gaat uiteraard nog veranderen maar je krijgt een heel goede indruk van hoe het gaat worden. Morgen gaan we locaties bekijken, afgelopen donderdag zijn we ook al bij potentiele locaties geweest. Zeer mooie plekjes, ca 10000 m2. Maar niet helemaal geschikt om een dog-day-care op te beginnen vanwege de buren. Wellicht moet je daar stillere (en dus eenzamere) plekjes voor vinden. En dat is dus maar de vraag of je dat wilt; we zullen zien hoe dat loopt. Maar het plan vordert gestaag en met hulp van Victor O. wordt het een stuk makkelijker en zijn de mogelijkheden nagenoeg eindeloos, ook met het beperkte budget dat wij ons opgelegd hebben. Nu alle maten nog even omwerken naar feet-inch and we're good to go.

Parking space issues

Het is overal hetzelfde. Het 'gevecht' om de parkeerplaats van de baas als deze op vakantie is. Sommigen denken daar het recht op te hebben; ga je op die parkeerplaats staan dan zijn ze pissed off. En het leuke is dat al naar gelang ze je niveau inschatten er wel of niets van wordt gezegd door de persoon in kwestie; hij heeft dus deze week zijn hand een beetje overspeeld en er is een anti?????? parking pact in het leven geroepen. Er is nu afgesproken om per toerbeurt op de parking space van de boss te gaan staan om hem lekker dwars te zitten en hem toch een beetje op zijn plek te zetten. Volwassen kerels zal ik maar zeggen, met z'n allen samenspannen tegen een en aangezien er toch niet zoveel te doen is gaan we flauwe spelletjes spelen. Eens kijken waar dit eindigt.

FORD IS #1

Deze kwam gisteren voorbij. In Nederland is er vaak de Noord-Zuid tegenstelling. Hier in Canada is het de East-West contradiction, om van de talenstrijd nog maar even te zwijgen.
"On a golf tour in Newfoundland, Tiger Woods drives his new Ford Fusion into a gas station in a remote part of town. The pump attendant, obviously knows nothing about golf, greets him in a typical Newfoundland manner completely unaware of who the golfing pro is.
''How's she cuttin' bye'' says the attendant.
Tiger nods a quick 'hello' and bends forward to pick up the nozzle. As he does so, two tees fall out of his shirt pocket onto the ground.
''What are dose?'' asks the attendant.
''They're called tees'' replies Tiger.
''Well, what on god's earth are dey for?'' inquires the attendant..
''They're for resting my balls on when I'm driving'', says Tiger.
''Fookin Jaysus'', says the Newfoundlander, ''Ford tinks of everyting!''"

Definition of a dutchman

Vandaag stond ik met een collega, Brian uit Schotland, te praten toen het gesprek kwam op een Hollandse vriend van hem. Deze vriend is, altans in zijn ogen, nogal van de eigenwijze aard. Maar ja dat zijn jullie Dutchmen allemaal, wist hij fijntjes mee te delen. "Tell you what" he said "Wooden shoes, Wooden head, Wooden listen" waarna hij zich, luid lachend, uit de voeten maakte. Is vond het eigenlijk wel een erg leuke uitdrukking en moest er hartelijk om lachen. Nog nooit zo gehoord. Klopt ook wel een beetje denk ik.
Inmiddels heb ik een paar nachtjes geslapen op ons huizenplan en ik ben er van overtuigd dat dit de goed weg is. Morgen een afspraak met Victor, onze realtor, om nu gericht naar een stukkie grond te gaan zoeken en zo het geheel definitief in gang te zetten.
Ook nog een leuk nederlands stel ontmoet, hier in Sherwood Park. Ant, Peter en Pepijn. Zij had mijn blog gevonden en had een mailtje gestuurd om eens gezellig koffie te komen drinken; hetgeen wij maandagavond hebben gedaan. Was een heel plezierige avond. Zij zijn uitgezonden door de Shell, en blijven hier naar verwachting een jaar of 3-4.

Masterplan

Ik heb dit weekeinde ons masterplan voor "stukkie grond met een leuk huis erop" uitgewerkt. Nou ja uitgewerkt, het idee kwam als een flits naar binnen en koste een uurtje om uit te schetsen, zie ook post over trainspotting. We gaan gebruik maken van standaard single wide modular homes (16 of 20 feet wide) en een meter of 20 lang, zie hier tbv voorbeeld plattegrond. Deze kan je in allerlei uitvoeringen standaard of customized kopen.
Fase 1: Standaard mod.home met 3 slaapkamers en 2 badkamers zonder basement op een eigen stukkie grond. Goedkope oplossing die de woonlasten aardig naar beneden brengt.
Fase 2: Graaf een gat en maak een basement in een L-vorm 2 meter breder als een mod.home, dit om een prachtige porch te creeren.
Fase 3: Customized mod.home met slaapkamers, badkamer en een ruimte voor Joke om haar grooming business te beginnen. Plaats deze evenwijdig aan mod.home van fase 1 met een tussenruimte van ca 10 meter.
Fase 4: Koop een customized tussenstuk die de 2 mod.homes verbindt zodat je een U-vormige woning krijgt, die aan de binnenzijde geheel voorzien is van een overdekte porch.
Nu nog het stukkie grond, maar daar wordt ook al aan gewerkt en er zijn er genoeg hier rondom Edmonton, bouwaanvraag indienen en alles kan met een maand of 4 gerealiseerd zijn. Uiteraard is dit een veel te optimistische prognose maar dat geeft tenminste een tijdspad en een uitgangspunt. Of het allemaal gaat lukken zoals boven beschreven valt nog af te wachten en zal ongetwijfeld op dit blog te volgen zijn. Maar ik heb tenminste een plan, bijna, in werking om, ondanks de slechte economie, toch ons ideaal te verwezelijken en tegelijkertijd aanzienlijk op de kosten te bezuinigen. En dat stemt mij vrolijk want ik ben weer aardig creatief bezig de laatste 2 weken; ideeën flitsen en beginnen nu aardig vorm te krijgen.

Alweer hondjes in het park

Maar het is nu bijna een waar genoegen om met Vos te wandelen in het park. Als hij maar mag loslopen en naar aaaaaaalle honden kan lopen, rennen of vliegen. Dat beest geniet zo vreselijk van zijn vrijheid, aandoenlijk gewoon. En hij houdt ons prima in de gaten, loopt wel ver weg maar komt altijd weer naar ons toe. Hij begint zelfs te luisteren als ik fluit of roep en dan komt ie er aan draven. Dat kan geen toeval zijn want ik heb het 4x geprobeerd en 4x lukte het. Dat is dus zeer hoopvol. Zo zie je maar weer waar een beetje vertrouwen goed voor is. Het betaald zich altijd terug, any which way.
Het hoeft overigens maar net boven nul te zijn en het gaat meteen als een gek dooien. Vandaag en gisteren vooral (+9) was dat zo en er is al behoorlijk wat sneeuw en ijs verdwenen. Het zal nog wel even duren want bij ons in de straat ligt zo'n 15 cm platgereden sneeuw en ijzel. Maar het is nu zeer aangenaam buiten. Kan je het je voorstellen: iemand in korte broek en t-shirtje bij +2. Kennelijk is het voor de gemiddelde Edmontonian dan al zeer warm. Het is ook lekker buiten maar om nu in je korte broek te gaan lopen.

Trainspotting

Veel anders is er natuurlijk niet te doen als je voor een spoorwegovergang moet wachten. En hier in Canada weet je dat het dan even gaat duren. 11:12 gingen de bomen dicht, net te laat waren wij. Om 11:20 was de trein, 2 locs en 120 wagons, voorbij en konden wij tripje naar Empire Modular Homes vervolgen. Voorlopig is het mobile home verhaal even op een dood spoor. Waarom? Als ik toch $500 aan landlease moet betalen waarom dan geen hypotheek voor dat bedrag afsluiten. Met dat principe op zak worden de mogelijkheden om te bezuinigen en toch iets voor jezelf op te bouwen ineens steeds groter. Want nu is het de tijd om iets te kopen, iedereen is willig en heeft grote schulden bij de bank en er is weinig aktiviteit. Raad eens wie er geen schulden heeft? Juist Joke en Marco. Ja een paar autos maar die zijn over 2.5 jaar ook afbetaald. De mogelijkheden om een stuk grond te kopen zijn nagenoeg eindeloos hier. Misschien wordt het, voorlopig, niet het huis dat we graag zouden willen maar het hoeft natuurlijk ook niet meteen 100% te zijn. En over 2 jaar is de economie ook wel weer op toeren en kunnen we dan verder zien. We hebben dan geen geld aan huur weggegooid. Let ook even op die prachtige barst aan de onderkant van de voorruit van mijn F150. By the way, what is that "Guys and trucks" asked Jutta; well a guy needs the possibility to haul and tow, right. Girls shop!!

Ikea to take over GM

In the news today:
IKEA HAS ANNOUNCED IT'S INTENTION TO TAKE OVER GM, AND TO SELL CARS.
1 tool required only?
Like they say here in Canada "We are in deep shit...."

Mobile Home

Het is zeer waarschijnlijk dat wij een mobile home met 3 slaapkamers, zie plaatje, gaan kopen. We hebben allebei behoefte aan iets van onszelf en wat in de loop der tijd naar ons toekomt en als je huurt dan gaat dat niet gebeuren. We worden door de economische situatie eigenlijk bijna gedwongen iets te kopen, zonder de tussenkomst van een bank; dat maakt het nog leuker. Groot voordeel is dat we ons maandelijkse woonlasten meer dan halveren en dat dit over een jaar of 2-3, want we zien het als een tijdelijke oplossing, toch een bescheiden winst oplevert. Wij zijn binnen geweest en waren aangenaam verrast door de ruimte die wij aantroffen. Het heeft uiteraard wel zo zijn beperkingen, but it serves its purpose very well in these uncertain times. Wij hebben Victor Ohmenzetter als realtor in de hand genomen voor als het papierwerk en de onderhandelingen, ik ken hem via Immigration-r-us. Hij vindt dat een leuk spelletje en ik ben er niet goed in. De verkoopcommisie zit al in de verkoopprijs en hoef ik dus niet op te hoesten (ja ja hangt er maar net vanaf hoe je er naar kijkt). Werkt net even anders als in NL. Ook geen BTW want die is in het verleden al betaald bij de aanschaf en geen overdrachtsbelasting!!! Thats really nice, right. We betalen alleen huur voor de grond, that sucks and costs. But you can't have it all and we really save money.

Its a miracle

We zijn bij de Ikea geweest om lekker wat ballen te eten. Die waren lekker samen met de lingonberry saus en nog een andere creme saus voor bij de ballen. Ze kunnen alleen geen frieten maken hier in Canada. Niet te vreten. Van die smerige puree dingen, bah. Maar daar gaat het hier eigenlijk niet over. Het verbazingwekkende is dat we zonder iets te kopen de Ikea zijn uitgelopen. Dat is een wonder in ons geval, er is altijd wel iets dat we leuk vinden en de moeite waard vinden om te kopen. Daar is gelijk mee gezegd wat de kracht van Ikea is. Er is altijd wel iets dat je wilt hebben en misschien komt dat wel door het feit dat ze, waar ook ter wereld, vasthouden aan de Zweedse namen. Hoewel dat in de loop der jaren toch wel iets is gesleten. De uitstraling die ze bij de eerste Ikea in Sliedrecht hadden is toch wel enigzins geinternationaliseerd. En eigenlijk is dat heel heel jammer, maar wel goed voor business. De dollars of euros zijn toch waar het, ook bij de Ikea, om gaat.

Phonenumbers

Een nadeel van wonen en werken in een nieuw land ik het zoeken en vinden van telefoon nummers. Eigenlijk de areacode met de bijbehorende locatie in het land. In NL weet je dat nagenoed meteen als je een telefoonnummer ziet; 020-Amsterdam; 010-Rotterdam; 034-ergens op de Heuvelrug. Hier in Canada ken ik alleen nog maar 780-Edmonton; 403-Calgary. Daarna houd mijn parate kennis op. Weten waar een telefoonnummer gelokaliseerd is is hier i.v.m. de tijdzones toch wel redelijk belangrijk. Dus dat is zoeken geblazen en dan pas een onbekend nummer draaien. De kans dat je iemand laat op de avond op kantoor treft is in deze tijd erg klein dus veel kwaad zou het niet kunnen maar door al dat zoeken gaat je kennis van het land weer een beetje omhoog, als het ware. Verkeerd is dat het natuurlijk nooit.

Hunting

Laatst stond ik in de bedrijfskeuken een gesprek tussen 2 collegas te beluisteren. Tot mijn verbazing ging dat over de jacht. Dat je voor weinig geld een vergunning kunt kopen voor een bepaald jachtgebied. Dat trok toch wel mijn aandacht. Want dit is een bezigheid die je in Nederland niet tegenkomt en die je ook niet bezighoud. En zeker niet in de omgeving waar ik mij in bevond. Hier in Canada is dit de normaalste zaak van de wereld. Het barst ervan, deer that is, en het moet toch op een bepaald peil worden gehouden. Nu herinner ik mij dat in september 2008, toen ik hiet net was, een collega zei dat hij a.s. weekeinde op hertenjacht zou gaan. Een week of 2 later stond er een worst op de kantine tafel. Navraag leerde dat het een hertenworst was van 1 van de 2 herten die hij dat weekeinde had geschoten, smaakte goed moet ik zeggen. De rest lag (ligt?) in diverse vriezers te wachten op consumptie.
Ooit in een heel ver verleden ben ik wel eens met een jager, opa Joosten, mee geweest. Mijn broer en ik hebben toen een, net afgeschoten, hertje op een tak naar zijn boerderij gedragen, achteraf niet zo leuk en nu kennelijk nog steeds niet. Ik geloof niet dat ik de trekker zou kunnen overhalen als Bambi daar mooi staat te wezen met van die grote onschuldige bruine kijkers. Nee, ik weet het zeker, niets voor mij.

1 op 17

Omgerekend naar de NL prijzen voor benzine rij ik met mijn F150 1 op 17. Lachen niet. Het is maar net hoe je het bekijkt. Mijn F150 verbruikt gemiddeld 16 liter per 100 km; dat is 1 op 6.25. Oeps. Benzine kost hier 48 EUROcent, in NL 130 EUROcent. Dus ik rij 130/48 * 6.25 = 1 op 17 volgens Nederlandse maatstaven, huh? En dat klinkt ineens heel wat vrolijker, right. Daar heb ik inderdaad wel een beetje lol om. En dan kan ik toch maar zo'n 900 km rijden met mijn 136 liter benzinetank. Oeps again. En ik belazer mijzelf, I know. But Alberta is truck crazy, and I like that much.

White Rabbit

Wij hebben hier in ons buurtje een white rabbit rondlopen, precies zoals op de foto, en het is een behoorlijk groot konijn. Onze Vos weet precies waar hij dat beest heeft gezien. Alleen 's avonds is hij op de uitkijk naar dat ding en aan zijn doen en laten kan ik zie waar hij hem heeft gezien, is bijna niet te houden en is continue op de uitkijk. Misschien moeten wij ons rondje maar eens veranderen. Met de sneeuw is het wel handig dat je precies kunt zien waar hij gelopen heeft. En ik moet zeggen dat beest is aardig actief, gezien de hoeveelheid sporen in de sneeuw. Joke noemt hem of is het haar "Het witte konijn van Alice in Wonderland". Voor mij is het een zeer mooi nummer van Jefferson Airplane (lees Grace Slick) uit 1967. Als je op de link clicked let dan niet op de beeld kwaliteit, dat is al meer dan 40 jaar geleden. Maar de song blijft super, en Grace ook.

Exactly, absolutely

Deze 2 woorden doorspekken het Canadeze engels. Ze worden ook zeer geprononceerd uitgesproken. "Absolutely" kwamen wij voor het eerst tegen in British Columbia in 2007 in Manning Park toen wij vroegen of je daar in hoogzomer een kampvuur mocht maken. "Absolutely" was de respons. Wij hebben dat woord nog vaak gebruikt die vakantie. "Fikkie stoken? Absolutely!" Exactly hoor je tientallen keren per dag, met de nadruk op de a. Ook in dat andere woord ligt de nadruk op de a. "Right on" en "There you go" behoren inmiddels ook tot mijn dagelijkse vocabulair. En zo zal ik ongemerkt een heel arsenaal aan uitdrukkingen gebruiken in het dagelijkse engels. Alleen nu ik wat meer Nederlands praat heb ik wel het idee dat de ontwikkeling van het Engels wat minder snel gaat. Wat dat betreft waren de eerste 4 maanden prima. Gewoon in het diepe gesprongen en maar zien of je kunt zwemmen. Gelukkig voor mij heb ik mijn A, B en C zwemdiplomas. Alhoewel ik van de laatste niet helemaal zeker ben.

Bloody Cold

Ik dacht dat we het een beetje gehad hadden met de echte koude. Helaas, vanochtend toen ik de hondjes ging uitlaten was het -28. Gelukkig was er weinig wind, maar toch voelde het als -40. Berekoud dus. Het blijft nog een paar dagen zo. Helaas is het in de ochtend al vrij licht. Als het donker is dan is het net alsof je in een scifi-stad rijdt. Met rokende putdeksels enzo. Ik vind dat erg cool en geniet daarvan. Een hele andere ervaring dan de stranden in Brazilie of Spanje. Voordeel van wonen in de kou is dat je het in de zomer snel lekker warm hebt en dat de temperaturen ook niet zo hoog hoeven te zijn om het lekker aangenaam te hebben. De kou conserveert je ook beter zal ik maar zeggen, altans dat hoop ik.
De winter is ook in Canada een beetje van slag volgens de ingewijden, is ook laat begonnen en beleeft nu al zijn tweede echt koude periode. En het gaat veel sneeuwen de komende dagen dus misschien wel een Witte Pasen i.p.v. een Witte Kerst. Weer eens wat anders, en dat maakt onze move ook zo leuk en interessant. Ik heb bij mijzelf gemerkt dat ik een veel positievere kijk op het leven heb gekregen en dat was ook de inzet van het geheel. Niet consolideren maar innoveren zal ik maar zeggen. En dat op deze leeftijd, je bent nooit te oud om iets nieuws en anders te proberen; what can you lose? Je wordt er beter en completer van. Ik voel mij er echt super bij. Enige nadeel is dat ik die HBO-Informatica opleiding heb moeten opgeven. Daar baal ik echt van. But you can't have it all.

Lets go oilers.....

Bovenstaand is de strijdkreet van de Edmonton Oilers. Ik had tickets gewonnen met een ontwerp voor een reclamebordje, met 5 minuten schetsen rolde het zo uit mijn mouw. Het gaat tenslotte om het idee, visualiseren is the easy part. Het blijft een geweldige ervaring, voor mij was het de 2e keer. Joke was nieuw, maar ook zij vind het voor herhaling vatbaar. Overigens is het in het eggie niet zo snel als op HDTV, jawel 40 inch. Daar wordt je zwaar beinvloedt door de manier waarop ze de beelden aan elkaar flitsen. Inmiddels hebben ze 5 Stanley Cups, zeg maar de Europa Cup 1 van Noord Amerika. En dat zijn er een aantal meer dan de Calgary Flames, de hockey rivaliteit is groot. Echter op een normale gezonde manier. Probleem voor de Oilers is dat de Flames op 1 staan en zijn maar 4e, balen. Er kan ook gewoon bier, $8 per glas (dacht het niet), worden gedronken tijdens de game, die prijs zal het innemen wel beperken. Per seizoen worden er 82 games gespeeld, elke 3 dagen 1 zo ongeveer. Zeer intensief dus, echter zeer goed betaald voor de heren en ze zien nog een een hockey-arena in Noord Amerika van binnen dan. We zijn met -31 naar huis gereden, dat was goed koud.

Rumour has it ......

Het lijkt erop dat Rush, The Canadian Power Trio, weer een nieuw album gaat maken en daarna ook weer gaat touren. Wat kan het leven toch mooi zijn, right. Vanochtend op Sirius XM Satelite radio wisten ze dat te melden. Lee en Lifeson gaan na de zomer weer de studio in, hoogstwaarschijnlijk. Gezien het succes van het Snakes&Arrows album en de North American extended tour kunnen ze ook niet anders. Echt musicianship wordt gewaardeerd, in het geval van Rush door een heeeeeeeleboel rock liefhebbers. Ondertussen kijk en luister ik naar een live concert van de heren uit 1980 of zo (Exit stage left...) en ik kan je zeggen dat ze echt goed zijn (verbazing alom :-) ) en dat ook door de jaren heen blijven. Dat wordt weer genieten in 2010.

Haring met ui

Dat mis ik echt. Ik at dat toch wel 1x per week. En ik vind het zoooo lekker. Als ik weer eens in Nederland ben is dat een van de eerste dingen die ik ga doen. Lekker een harinkje met ui eten. Liefst bij het Centraal Station in Amsterdam. Daar heb ik de beste herrineringen aan deze Hollandse lekkernij. Laatst stond ik daar over te klagen bij Tanya, een Oekrainse collega. Het blijkt dat ze dat in de Oekraine ook eten, rauwe haring met ui. Of dat hetzelfde is als in NL betwijfel ik. Maar ze had het over vaatjes, dus dat komt aardig in de buurt denk ik. Er moet hier een Russische winkel zijn die dit verkoopt. Toch maar eens even naar op zoek gaan. Misschien is het wel binnen handbereik en weet ik het niet. Als je een Canadees vertelt dat je rauwe vis met ui eet dan kijkt hij/zij je aan alsof ze het in Vancouver horen donderen. Ik zeg dan maar dat Sushi ook rauwe vis kan zijn met smaakjes. Dan is het perpectief ineens toch iets anders.

Low fat cheese, my foot.

Vandaag hadden wij zin in macaroni met ham en kaas. Dus bij de Sobeys een pak voorgesneden kaas, mozza and cheddar, gekocht en het op onze manier klaargemaakt. Dat gaat prima met Nederlandse kaas. Joke stelde vast dat de mozza and cheddar kaas maar niet goed wilde smelten. Dan maar zo dachten wij. Het smaakte niet zoals de NL versie, NL is natuurlijk wat kaas betreft redelijk uniek. Je kan hier ook NL kaas kopen, made in Canada, maar dan wel NL geprijst. Dat doen ik dus niet. Ik maar eens op de zak gekeken en inderdaad het is low fat cheese (11%) en die smelt dus niet. Er stond ook een recept voor Canadees beton (macaroni met kaas) op. Om dat klaar te maken het je per 2 cups cheese 2 eetlepels boter en een cup melk (de low fat versie natuurlijk :-) ) nodig. Why the heck use low fat cheese? Koop een echt stuk kaas en laat die boter en melk weg. Heb je nog minder vet gebruikt dan met de zgn, low fat cheese versie en het is veel lekkerder. Maar ja, low fat is de mode en dus gezond want dat staat op het pak. How stupid can you be.

Effe naar Calgary

Vandaag zijn we inderdaad effe op en neer geweest naar Calgary. Op zoek naar een school voor Emma. En gelukkig hebben we wat gevonden, het Robertson College in Calgary. Een opleiding tot dierenarts assistente inclusief het beheer van het kantoor. Heel divers dus, kan ze een hoop kanten mee op. Het mededelingenbord hing vol met joboffers; dat gaf mij een goed gevoel. Er is dus vraag naar. 3 uur heen-1/2 uurtje praten-3 uur terug. Geen probleem, ik geniet van mijn pickup truck en ik moet bekennen dat je aan het formaat gewent raakt; hij is al niet zo groot meer als in het begin, totdat hij naast een Porsche Cayenne staat. Dat is dan opeens een dinky toy. Onderweg dachten wij wolven te zien, later hebben wij vastgesteld dat dat niet kon en dat het coyotes moesten zijn. Wij zien die school helemaal zitten voor Emma, duurt maar 7 maanden en is dus wel aanpoten. Geen vakanties, alleen met Kerst een weekje dicht.

Het moet toch niet gekker worden.

Vandaag zijn we naar Vermilion gereden, zo'n 2 uur rijden ten oosten van Edmonton, om een school voor Emma te bekijken. Het was een mooie rit, 's ochtends behoorlijk wat mist, en de V8 lekker grommend in het vooronder. We vertrokken met -13 en onderweg, op de prairie, daalde het kwik al gauw naar -25. Bij Elk Island Park zagen we een paar bisons; imposante beesten. Meteen doemen beelden op uit de boeken van Tehcumseh en consorten. Onderwerg zie je allerlei herinneringen aan de Blackfoot indianen. Na het bezoek en rondleiding weer terug naar huis. Tank volgegooid en paar sandwiches en koffie (English toffee smaak) gekocht bij het lokale tankstation en hopla de snelweg op. Met 110 km per uur is dat ook maar zo sloom . Dus besloot ik dat het eens tijd werd om een zware voet te krijgen, met 350 pk onder de motorkap moet dat toch leuk worden, dacht ik. Ik naderde de 160, dat gaat lekker. Nog zwaarder en er zat een gat in de bodem. De V8 brulde, zeker met de nieuwe cold air intake toch goed voor zo'n 30 pk extra, en stopte bij de 165. Krijg nou wat dacht ik; nu al stuk. Even laten terug zakken, uitkijkend naar bromsnor, en nogmaals proberen. Ja hoor bij 165 houdt mijn Fordje het voor gezien. Het pokkeding. Hebben ze hem begrenst, belachelijk.

Vosje los.

Inderdaad een mijlpaal voor Vosje (zie weblog Joke) dat hij los kan lopen. Vandaag uiteraard weer gedaan en het beest geniet. Ook, of juist, van de sneeuw (Bedenk daarbij dat hij van de warme Griekse stranden afkomstig is). Komt altijd terug en houdt ons in de gaten. Had niet gedacht dat het ooit zou lukken met Vos, maar gelukkig verbaasd hij mij. For sure it will go wrong at a certain point in time, then we will only have to wait a while in the Edmontionian cold. He will be back. Click hier of op de foto voor een leuke diaserie.

Canadian bottle disposal

Vandaag zijn we naar het flessen inlever depot geweest. Dit gaat niet zoals in Nederland, in de winkel. Er zijn aparte locaties voor ingericht verspreidt over de hele stad. Wij dachten aardig wat plastic flessen en kartonnen pakken te hebben. Toen we daar binnen kwamen stonden er mensen met wel 7 vuilniszakken vol met flessen. Hier in Canada heb je voor zowet elk soort afval een aparte zak, zo ook voor de recycleerbare flessen, een lichtblauwe doorzichtige zak. Voor het oud papier heb je weer een aparte donkerblauwe plastic door met het recycle logo erop; deze kan je gewoon elke week bij de vuilnis zetten. Het wordt dan door de vuilnisman gescheiden. Best makkelijk dus. Maar goed, al je flessen worden op een hoop gegooid in een bak en meteen door iemand gesorteerd; tegelijkertijd telt deze persoon ook nog de flessen en kartonnen pakken per soort. Of hij het goed gedaan heeft weet ik niet. We kregen $10 terug. Praten doen ze niet met je want dan zijn ze de tel kwijt. En als je zeven zakken te doen hebt dat moet je wel je aandacht erbij houden, denk ik zo. Voor ons stond iemand die $110 terug kreeg, die had dus een zak of 20 daar gedeponeerd. Kennelijk is dat een klusje wat je op zaterdag doet, want het was er behoorlijk druk. Toen wij hier op vakantie waren in 2006 had ik als een eens een truck gezien die helemaal afgeladen was met plastic flessen, en de eigenaar was aan het zoeken in de vuilnisbakken. Ik vroeg mij toen af waarom; nu weet ik dat je er dus best een aardig bedrag mee kunt ophalen. Het geld ligt op straat zeggen ze wel eens. Als het mis gaat kan ik dat ook altijd nog gaan doen. De truck heb ik al.

Stack of snow

Vanmiddag toen ik thuis kwam moest is de hondjes uitlaten, Joke was nog aan het werk. Ik loop dan een rondje van ca. 15 minuten. Vanochtend lag er langs de weg nog een behoorlijke richel sneeuw. Vanmiddag echter was die voor een groot deel verdwenen. Kennelijk hadden ze die opgeschept en ergens anders gedeponeerd. Ineens moest ik mij bedenken dat bij de mall waar wij vaak naar toe gaan er ineens een grote berg sneeuw lag. Dit is natuurlijk de sneeuw die ze van de wegen afhalen en ze toch ergens kwijt moeten. Ik zie inderdaad met enige regelmaat grote vrachtwagens met sneeuw rijden. Die moeten ze natuurlijk ergens hun vracht dumpen, o.a. dus op parkeerplaatsen. Als je er op gaat letten kom je ze met enige regelmaat tegen. Zo heeft elke stad weer zijn eigen probleem en soms dus ook een seizoensafhankelijk ruimtegebrek. Voordeel is dat uiteindelijk de sneeuw smelt en dat probleem zich vanzelf en natuurlijk oplost. Zo mooi wit als op de foto zijn ze niet maar het formaat klopt aardig.

1.5 $cent

Edmonton is an oil oriented town. So if some where in the world there is a anomality in the oil-price Edmontionians share it. Hence the small town/village of Genderen became world news in Edmonton because of a 1.5 $cent per litre gas price. It made the Edmonton Sun. Its a small world after all.

Mon, February 9, 2009 By THE ASSOCIATED PRESS 1-cent gas in Dutch town

AMSTERDAM — Nighttime was the right time to get tanked Friday in the Dutch town of Genderen.

An unmanned gas station began offering customers gas for 1 euro cent per litre, or about 1.5 cents Cdn per litre, due to a software glitch that occurred around midnight.

That was a discount of more than 99%.

“Most people were home in bed, so it could have been worse,” Piet-Hein Bogaers, director of the company that operates the station, Vollenhoven Olie BV, said Monday.

As word of the deal spread, business boomed at the station, 100 kilometres southeast of Amsterdam.Bogaers said that, by the time the mistake was fixed Saturday morning, customers were lined up to buy gas. Many had even called to alert the company.

“They were saying, ‘This can’t be right,’ ” he said.

It wasn’t. Bogaers declined to say how much money Vollenhoven lost but hundreds of litres were sold at the discounted price.

“I guess we can consider it good publicity, even if it wasn’t intentional,” he said.

Touchless Wash

Vanmiddag de truck en de jeep door de wasstraat getrokken, want het was boven nul en de autos waren vreselijk smerig. Hier in Edmonton is dat meestal een touchless wash device. Dat betekent dat er geen borstels aan te pas komen. Alleen maar hoge druk spuiten. Het leuke is dat je in je auto kan blijven zitten. Toch geeft dat een beetje een unheimisch gevoel. Eerst wordt er met grote kracht een afspoelbeurt gegeven, dan komt er een presoak overheen die even mag inwerken, vervolgens wordt er weer met hoge druk een spoelbeurt afgewerkt, waarna er een soort was wordt aangebracht. Dit is een of andere groen substantie waardoor je je een binnenkant van een verkouden neus voelt. Dit wordt er weer afgespoeld waarna er een clearcoat wordt aangebracht. Vervolgens wordt je verzocht langzaam naar buiten te rijden door een droogblaasinstallatie. Daar heb je 1 minuut en 20 seconden voor. Dus afhankelijk van de lengte van je auto(tje) moet je maar inschatten hoe snel je moet rijden. Joke reed veel te langzaam waardoor alleen de voorkant droog was. In haar optiek reed ik veel te snel; mijn auto was wel helemaal droog. Dus...
Het leuke was dat we bij de wasbeurt van de Jeep de hondjes hadden meegenomen, ik had ze nog gewaarschuwd maar voor dat we het wisten zaten ze al in de Jeep. Mac lag als de rust zelve op de achterbank af te wachten wat er zou gaan gebeuren. Vos daarentegen moet altijd weten wat er gebeurd en zit met zijn grote lange snuit tegen het raam aan. Je snapt al dat hij zich helemaal een slag in de rondte schrok toen die hoge drukspuit langskwam. Als een speer vloog hij naar de andere kant van de auto; helaas voor hem, die spuit gaat rond. Maar als hij het niet ziet aankomen is het minder erg. Op het laatst ging hij maar in het midden zitten (de slimmerik), vlak bij ons, niet helemaal gerust maar hij was niet zo schrikkerig meer. En dat is the point of the whole exercise. Hij is er uiteraard nog niet aan gewend maar dat gaat in de toekomst zeker lukken. En wij hebben een hoop plezier gehad en voor eventjes een schone auto.

Donuts

Vanmiddag reed ik lekker vroeg naar huis. Vlakbij waar wij wonen is een Tim Hortons, koffie en van allerlei lekkers. Je kan daar 12 assorted, naar eigen keus of van de verkoopster (meestal iemand uit India) donuts voor maar $6.25 kopen. Gruwelijk lekker zijn die dingen, maar vet.... Ik kon de verleiding vandaag een keer niet weerstaan en heb mijzelf een doos gekocht. Ik vond dat na een weekend en een week met zoveel downs en weinig ups wij een keer een traktatie verdiend hadden. Het viel in goede aarde toen ik thuis kwam. Bij een lekker kopje thee heb ik er drie, inderdaad 3, naar binnen gewerkt. Degene met een vulling laat ik over aan Joke, dat is mij een net calorietje teveel. Helaas voor mij moet ik daar ernstig op letten anders gaat het helemaal mis. Anyways, eens in de zoveel tijd moet het maar een keer kunnen. En ik heb ooit geleerd dat alles waar te voorstaat niet goed is, behalve tevreden. En een mens, altans de meesten denk ik (me included), zit nou eenmaal zo in elkaar dat hij/zij altijd meer of wat anders wil en dus ook dat laatste weer niet het geval is. En zo zie je maar weer; het is nooit goed of het deugd niet.

Maar ik ben wel uitermate tevreden met het verloop van de afgelopen week. Eind van de dag werd er een mailtje rondgestuurd dat Waiward een opdracht voor de uitbreiding van een brug, hier in Edmonton aan de Whitemud, in opdracht heeft gekregen. In deze moeilijke tijden wordt dat aan de grote klok gehangen om een positive wave te genereren. Het grappige is dat deze brug, 220 ton, maar een 0.5% is van de opdrachten portefeuille van ca 3 maanden geleden, toen er nog 50.000 ton in opdracht was. Het kan verkeren in de staalwereld. Maar we zijn uit het dal aan het kruipen. M&D heeft ook een paar , zij het kleine, opdrachten binnen gehaald en er is dus weer een klein beetje houvast aan het ontstaan. En om maar weer eens een dooddoener te gebruiken: wie het kleine niet ...........!

De donuts waren erg lekker.

Waterloo

Dat dacht ik te gaan vinden deze week. Gelukkig voor ons blijft het een mooi nummer van Abba. Alles bij elkaar is het deze week zo slecht nog niet gegaan. Vandaag kregen we een positief bericht van het management dat, alhoewel 2009 een moeilijk jaar gaat worden, de vooruitzichten t.o.v. vorige week vrijdag, behoorlijk verbetert zijn. Voorlopig kan ik blijven en heb ik mij op mijn manier aardig laten gelden door het spuien van ideeen en zelf een voorstel afgegeven om de salarissen te korten om zo iedereen aan het werk te houden. We hebben tenslotte met z'n alleen hier meer dan behoorlijke salarissen waar in deze slechte tijden best wat af kan, wat mij betreft 30%. Zoals ik het verwoorde "Good times=gain, Bad Times=return". Niet leuk maar als het nodig is heb ik daar geen enkel probleem mee. (Zie ook Led Zepplein I, Side 1, Track 1). M&D is een bedrijf dat zulke ideen waardeert en als het weer kan je meteen weer op je oude, en misschien zelfs wel een stapje hoger, niveau terugbrengt.
Maar het mooiste is dat Joke vandaag werk heeft gevonden. En dat na 1x solliciteren. Heeft ze het heel wat effectiever gedaan dan ik, mij koste het 6 pogingen. We gaan, na een heftige hick-up, weer lekker. Cool. Onward we go.

I'm healthy

Vandaag getest voor cholesterol en diabetes, jaarlijks terugkerend initiatief van het bedrijf om het algehele gezondheidsniveau van het bedrijf in kaart te brengen. Overigens alles op vrijwillige basis. En ik heb geen zin om mijn kop in het zand te steken en vervolgens tegen een probleem aan te lopen. En ik wil natuurlijk weten of mijn eetgewoontes iets uit maken en helpen. Dat doet het dus. Alles is OK, zelfs mijn bloeddruk, 130/80, is gezien de omstandigheden waarin we ons nu bevinden buitengewoon. Cholesterol niveau van 3.8 is voor mij toch wel erg goed. En het is constant gebleven over de laatste 2 jaar, dat is nog mooier. Omstandigheden? Het gaat op dit moment even niet zo lekker hier in Canada, Alberta en bij M&D/Waiward. De eerste ontslagen zijn al gevallen. We blijven echter een positieve kijk op de dingen houden en roeien met de riemen die we hebben/krijgen. Zoals Monty Python al heel lang geleden zei: "Always look at the bright side of live" en een andere dooddoener "No Pain, No Gain". Het zal allemaal wel ergens goed voor zijn. En als je terug kijkt dan was de economie natuurlijk een beetje aan het overkoken. Ik heb alleen de signalen niet herkent en daar hoef je geen econoom voor te zijn. Had het onze beslissing beinvloedt? Waarschijnlijk niet. De contracten voor het bouwen van die olieinstallaties waren in april/mei 2008 getekend. En nog geen half jaar later zijn ze gewoonweg eenzijdig in de prullemand gegooid. Dat heeft niemand zien aankomen. En nu zit iedereen op de rokende puinhopen. En nu maar wachten totdat de prijs van een barrel of oil terugveert naar $75. Dat gaat alles weer in gang gezet worden, hopen we maar met z'n allen.

Sauerkraut mit wurst.

Afgelopen vrijdag stond ik een bordje Sauerkraut mit Wurst, kliekje van de dag ervoor, op te warmen voor de lunch. Op een gegeven moment komt de Kroaat Von binnenlopen met zijn neus in de lucht. "Sauerkraut" zegt hij en kijkt vragend om zich heen. Ja zeg ik "Tastes very good". Hij werd helemaal lyrisch toen hij stond te vertellen hoe zijn moeder dat maakte. Helemaal vers met van allerlei, zelf geslacht, vlees erin, kan niet meer herinneren wat allemaal. Maar het water liep hem in de mond en mij trouwens ook. Hij was helemaal zielig toen hij mededeelde dat z'n moeder het niet meer maakte omdat het zoveel werk was. "Tell your mother I will come too" probeerde ik nog. Of het gaat helpen zal wel niet. Maar je weet nooit hoe en waar een balletje gaat rollen. Ik heb mijn bordje Sauerkraut mit Wurst maar gauw opgesmikkeld; nodeloos te zeggen dat het errug lekker was.