Snakes & Arrows

Eindelijk was het dan zover op 25 november, de live DVD van Rush n.a.v. de Snakes & Arrows CD, meer dan een jaar op gewacht. De registratie en opname van het concert was in Rotterdam en wij, Joke-Joost-Emma-Marco, waren daarbij. Volgens mij zag ik op een gegeven moment Joost in een flits voorbij komen, echter zeker weten doe ik dat niet (beeld per beeld te onscherp). Een unieke band, Rush, sinds 1974 in dezelfde samenstelling, ca 20 studio CD's uitgebracht waarvan er geen 1 een slechte is. De mannen zijn inmiddels de 50 ruim gepasseerd; maar ze spelen, altans in mijn optiek, de sterren nog steeds van de hemel. Van het zelfde, zo niet hoger, niveau als Pink Floyd. Hier vind je 2112-Temples of Syrinx. En hier een coole Southpark persiflage (matige kwaliteit maar wel erg leuk).

Southern Comfort

Heb het hier weer ontdekt, Southern Comfort. Die heerlijke zoete liquer, puur het lekkerst. Voor het eerst gedronken ergens in Zeeland tijdens een Pinksteren duik weekend op voorstel van een woeste motormuis. Het sneeuwt nu buiten dus het smaakt extra lekker. Is wel prijzig hier, weet niet meer hoeveel maar het kan zomaar $45 zijn. Zal het wel eens nakijken. Veel heb ik er niet van nodig, met die bloedverdunners schiet het binnen de korste tijd naar boven om zijn heerlijke warme werk te doen. Zo lekker. "Sosurun Comfort" werd als film aangekondigt door Simon van Collum, alleen hij kon dat op die manier uitspreken. Fabelachtig mooi zoals hij dat uitsprak, kan er zelfs nu nog hartelijk om lachen. Overigens is dat een hele gave film die we volgens mij met P&S hebben zitten kijken. Ook als ik nu nog aan Van Collum terug denk, blijf ik hem een geweldige vent vinden. Hij ging zijn eigen gedreven weg in het film wereldje, en dat maakte hem uniek. Is er nu nog zo iemand? Dacht het niet.

Probationtime done.

Vandaag, naar vanmiddag bleek, alweer 3 maanden aan het werk bij M&D. Ik had verwacht dat ik wel even "bij de baas" zou moeten komen. Echter dat was niet zo, en wat dat betreft is er dus niets veranderd. Ik kwam in de gang de secretaresse, Paule, tegen die mij onze Great West Life Employer Funded Medical, Dental, Disability (Long and Shortterm) en Life Insurance cards gaf. (Zo dat is er uit). Hetgeen betekent dat ik nu dus een contract heb voor onbepaalde tijd; een soort pakjesavond dus. Was de laatste 2 weken, door alle ontwikkelingen op de financiele markten, toch wel even spannend voor mij. Zo neem je elke keer weer een stapje, zelf vind ik dit een stap, die je in den vreemde toch weer wat meer zekerheid geeft. Nu nog een leuke salarisverbetering scoren in januari, ondanks alle perikelen bijft de toko goed draaien, en Marco heeft weer de opwaartse salarislijn te pakken. Die was er de laatste jaren niet meer, grotendeels omdat ik niet meer functioneerde zoals de jaren daarvoor en dat straalde ik toch uit en dus gaat je eigen omzet achteruit wat zich dat weer vertaald in een vlakker stijgende salarislijn. Ik heb een idee hoeveel winst er gemaakt wordt, en die is huge zal ik maar zeggen. Ik ben er ook van overtuigd dat over een paar maanden Suncor, Syncrude, Shell en alle andere Tarsand boys er weer volop tegenaan gaan, die olie moet tenslotte naar die Amerikanen en vlak ook de Chinezen niet uit, die lusten ook een slok inmiddels.
Ik kan nu stellen dat mijn Global Transaction voor een groot deel is geslaagd. Nu nog een familie hereniging, een mooi lapje grond met een leuk huis erop; ook daar wordt al aan gewerkt en er is zat te koop. Volgend jaar lente en zomer wordt een aardige tijd om onze slag te slaan, men verwacht hier behoorlijke prijsdalingen.

" en '

Tja want bedoeld ie nou weer. Ik wil een plattegrond van mijn nieuwe woning maken en daarvoor heb je een rolmaat nodig. Dus ik naar de Home Depot (de Canadeze Gamma zal ik maar zeggen) om zo'n ding te kopen. Stanley zag ik hangen, dat merk ken ik, dus ingepakt met nog een paar andere zaken en naar huis terug. Maak ik dat ding open en wat denk je; alles in inch (") en feet ('). Ik kan daar dus niets mee, moet ik de hele tijd alles gaan lopen omrekenen naar cm en mtr. Zal het als een soort aandenken maar bewaren, voor $5 ga ik niet terug. Het vreemde is dat Canada al zo'n 30 jaar metrisch is, ik snap het dus niet waarom ze imperial blijven meten. Loop je zo onverwacht toch weer tegen iets vreemds aan.

Its getting cold

Het gaat koud worden. Wil je weten hoe koud click dan hier. Donderdag nacht zelfs -19. Dat is lang geleden dat ik dat gevoeld heb. Nu vraag ik mij af of ik dat ueberhaupt ooit gevoeld heb, waarschijnlijk wel in Drenthe in de jaren zeventig (Dat is een aardige poos terug). Maar ik heb een lekker dekbed van de Ikea, altans dat hoop ik, want vannacht is het de eerste keer dat ik eronder slaap. Ook als test voor Joke, ik heb nu een categorie 4 donzen dekbed, ik denk dat deze voor haar te koud is.

12-03-2008@22:30 -16 graden Celsius.  Brrrrr..... (Hier wordt een andere datum notatie gebruikt, dus om er aan te wennen gebruik ik die maar. AM en PM wil nog niet zo erg)

Moving day

Vandaag was het dan zover. Alweer ga ik verhuizen, dit keer was het een stuk makkelijker. Ochtendje opruimen, 1/2 uurtje pakken, 1/2 uurtje alles in de auto laden en klaar was Marco. Alles kon op de achrerbank van de Wrangler, dus dat was wel makkelijk. Dit alles deed mij denken aan een nummer van Uriah Heep, Gipsy. Zo voel ik mij op dit moment ook een beetje. Die 3 maanden bij Steve was er net 1 teveel, op een gegeven moment ben je zo'n vent toch zat. Viel ook niet veel mee te praten, te groot leeftijdsverschil denk ik zo. Hij is echt een fast food generatie produkt, elke avond en vaak ook 's ochtend bij een of andere MacDonalds-achtige tent eten/ontbijt halen. 's Avonds alleen maar NHL 2009 (icehockey game) spelen of voor de buis hangen, dat is in een notedop zijn leven. En die tv (met of zonder game) staat altijd loeihard. Geen gesprek mogelijk dus. Of hij is doof, en ... hij heeft ook geen vriendin......
Maar goed, alles bij elkaar heb ik daar 3 maanden goed gewoond en verder was ik van alle gemakken voorzien. Ik zit hier nu dus op de grond deze post te schrijven. De container is onderweg zal ik maar zeggen. Heb alleen nog maar een bed gekocht. En voor het eerst valt de kwaliteit van de Ikea mij echt tegen. Daar moet ik nog eens achteraan gaan.Huis op zich is redelijk, niet te vergelijken met NL huizen. Redelijk ruim in een zeer fatsoenlijke buurt. Overigens alle utilities zijn geregeld door Anke; zij heeft een bedrijfje dat allerlei zaken voor een immigrant levert, perfekt. Kost wat maar dan hoef je er zelf niets aan te doen, alleen je persoonlijke gegevens even aan haar opgeven.

This is why!

Op de foto hiernaast zie je waarom ik een pickup truck wil hebben. Even 2 Arno boxspring bedden, size 1/2 King, en een Hasselback matras, size King, halen bij de Ikea. Klep naar beneden, laden, tuien en rijden maar. Links op de foto zie je co-worker Peter uit New Zealand, die zo vriendelijk was om mij even te helpen, het is zijn truck. De bedden en matras staan inmiddels in de garage van mijn/ons nieuwe huis, waar ik, naar ik hoop, morgenavond in kan trekken. Zo niet dan wordt het maandag middag. Nog steeds geen sneeuw, strak blauwe lucht en een graad of 4 overdag. Het waait wel behoorlijk en dat maakt het koud.

Breakfast@Ikea's

Voor $1 kan je hier op zondagochtend bij de Ikea een ontbijtje kopen; scrambled eggs, hash browns en 2 worstjes, koffie en orange juice erbij en je ben voor $3.15 klaar. Smaakt goed, zeker voor die prijs. Stervens druk was het er om 10:30 vanochtend.
Daarna had ik het plan opgevat om een bezoek te brengen aan de dierentuin van Edmonton, vandaar dat beest hiernaast (kennen jullie hem nog? Le Monstre de l'Oasis maar dan wit). Daar was dus zowat geen beest te zien, alles is weg ivm de winter. Waar ze die allemaal gelaten hebben is mij een raadsel. Alleen beesten die tegen de kou kunnen zijn er nog; wolf, poolvos, lama's, kameel (2 bulten) en een soortement siberische tijger maar dan anders. Ik had meer verwacht en het was ook niet erg groot. De dieren tuin van Amersfoort is groter.
Toen heb ik maar besloten om naar Elk Island National park te gaan om een paar bisons te bekijken; je raadt het al geen bison te zien. Het is er wel erg mooi en je kan er prachtige wandelingen maken, of een lekker rondje golven in de zomer. Alles bij elkaar heb ik wel lekker in mijn Jeepje rond getuft. Moet zeggen dan een 3.8 ltr motor op 18 inch wielen erg lekker rijdt. En met de huidige benzineprijzen hoef je ook niet op een litertje meer of minder te kijken. Ga mijn truck denk ik toch maar met een 5.7 ltr. Hemi bestellen straks in januari.

Sneeuw in Nederland

Dit hebben wij nog niet in Edmonton, gisteren 21 november lag er een beetje sneeuw, inmiddels alweer weg. Nu is het 9 graden buiten, heerlijk weer. Stralend zonnetje, alleen erg veel wind. Hoor net van Joke dat het leven in Nederland zowat stilvalt bij een beetje sneeuw. Sneeuwpistes open in Belgie en Duitsland

Vroaaaaaap

Eindelijk heb ik dan dat verrekte rijbewijs gehaald. Ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest als vandaag. Zelfs ik kon vanochtend geen hap door mijn keel krijgen; dan ben ik dus echt zenuwachtig. Om 11 uur was ik aan de beurt en pas om 12 uur na het verlossende bericht begon ik weer wat op te warmen. Ik had super excellent gereden, helaas moest hij nog een opmerking maken over mijn positie op de weg, Who the fuck cares; maar ja nu was de rit niet foutloos (10 strafpunten van de toegestane 75) en dat had ik mij voorgenomen. De hele ochtend een dikke trui aangehad. De rillingen liepen mij over het lijf. De afgelopen 14 dagen heeft het behoorlijk mijn denken bepaalt, en vooral hoe beperkt je bent in je bewegingsvrijheid. Maar nu gaan alle riemen los; alleen die in de auto niet, duh. En de benzine is lekker goedkoop nog steeds, $0.789 bij de zelftank. Vroaaaaaap.....

Fat Seat times 2

Onderstaand bericht kreeg ik van Luuc door, dit moest ik hier even kwijt; inclusief foto. Hoe deze mensen zo dik worden weet ik inmiddels. De godgansedag wordt je bedolven onder fast food reclame. Als je tv kijkt komt er elke 8-10 minuten een hambruger reklame voorbij. De een nog vetter dan de ander. En je moet denk ik, redelijk sterk in je schoenen staan om daar weerstand aan te bieden. Ik waag mij niet aan die troep, way too fat.

"ANP, Reuters gepubliceerd op 20 november 2008 19:11, bijgewerkt op 19:14

OTTAWA - Erg dikke mensen in Canada hebben recht op twee vliegtuigstoelen voor de prijs van een. Het Canadese hooggerechtshof heeft dit donderdag bepaald.Het hof is het met een officiële instelling eens dat erg dikke mensen ‘functioneel invalide’ zijn en twee vliegtuigstoelen verdienen als zitplaats voor een persoon.Drie Canadese luchtvaartmaatschappijen waren in hoger beroep gegaan over het besluit van de Canadese Vervoersautoriteit om erg gezette mensen indien nodig twee stoelen toe te kennen.De luchtvaartmaatschappijen verloren in mei al hun zaak in een federaal beroepshof. Ze probeerden het opnieuw in het hooggerechtshof maar dat is nu mislukt. Er is daarmee definitief meer plaats beschikbaar voor het zitvlees van de corpulentere vliegtuigpassagier op alle binnenlandse vluchten in Canada."

Gas Price €0.55

Vandaag is de bezineprijs met $0.05 gezakt. Op dit moment kost een liter benzine $0.819, dit is ca E0.55. Dat is dus een mooi prijsje, en kan je nog eens een paar tankjes volgooien. Of wat meer cilindertjes aanschaffen. Toch wel handig om zo dicht bij de Oilsands to wonen. ;-) Als ik ooit nog de kans krijg om in Fort McMurray te werken, uitgezonden via M&D Drafting als field-engineer of zo iets, dan zal ik dat niet nalaten. Daar kan je echt een vermogen verdienen, dan kom je thuis met een ruim 6 figures salary. We zullen zien wat de toekomst brengt. Voorlopig ben ik er letterlijk en figuurlijk dichtbij.

Het nieuwste familielid

Ja wat moet ik hier nog bij zeggen. Is niet komen aanwandelen, maar door Joost en Emma georganiseerd zal ik maar zeggen. Wegens omstandigheden.

Edmonton Oilers

Vandaag naar mijn eerste hockey game geweest, samen met Steve. Ik had de kaartjes gewonnen met een loterij op kantoor, en Steve is een huge fan, dus wij naar de Rexall Place. De Edmonton Oilers versus Toronto Maple Leafs. Vreselijk gaaf. De verschillende fans zitten gemixed op de tribune, gezellig een biertje te drinken. Uiteraard is er verbale rivaliteit maar daar blijft het dan ook bij. En geen bromsnor te bekennen, wel een verademing t.o.v. de politiemacht die nodig is om een voetbal wedstrijd in goede banen te leiden. Lijkt een beetje op het veldhockey denk ik. Dus daar zat Marco in zijn Wayne Gretzky jersey met nummer 99 op zijn rug, burger in de ene hand en een gezond waterje in de andere. Dit was mijn eerste Canadase hamburger en ik moet zeggen: hij smaakte goed en was niet vet, dat viel ernstig mee dus. Want daarom eet ik die dingen niet, veel te vet. Helaas hebben de Toronto Maple Leafs gewonnen. Als het straks lekker vriest dan ga ik ook de schaatsen eens onderbinden en tegen zo'n puck aanmeppen. Lijkt mij leuk. Overigens kost het goedkoopste icehockey-kaartje tijdens Vancouver 2010 $750. Met andere woorden, het gaat niet meer om de sport maar om de zgn. "Beste spelen allertijden", zelfde trend als bij de zomerspelen. De sporter is in mijn optiek dus alleen maar bijzaak geworden.

First Snow

Eindelijk vannacht om ca 01:00 is het gaan sneeuwen. En wat doet een Nederlander dan. Hij pakt zijn fototoestel om dat heugelijke feit vast te leggen, ook voor het, nu nog, thuisfront. De eerste tekenen van de winter dienen zich aan. Maar zoals het er nu uitziet is de sneeuw vanavond al weer weg. Toch lag er ineens zo'n 6 tot 10 cm sneeuw. Dat gaat nog wat worden. Maar wel een witte, zij het allenige, kerst.

Op de fiets

Vandaag voor het eerst op de fiets naar kantoor gegaan, inderdaad op een zaterdag. Helaas niet op mijn eigen Storckje maar op een Canadees ding met van **** noppenbanden, leuk voor in het bos, echter waardeloos op de weg; je trapt je een ongeluk. Gelukkig is het maar 25 minuten fietsen, valt mee dus. Niet zo comfortabel als in NL; geen fietspaden, gewoon op de (snel)weg. Is wel even moelijk om die trap de maken maar ja, je moet toch verder dus hoplakee trappen maar. Autos gaan met een grote boog om je heen, of dat vanwege eventueel opspattende stenen (zal wel niet :-) ) is of omdat ze je de ruimte gunnen (daar houdt ik het maar op) weet ik niet. Ze houden rekening met je; dat is aardig om te weten. Was bijna vergeten hoe goed het voelt om zo een stukje te fietsen voor dat je gaat werken; het levert je een hoop energie op en het voelt super. Ga ik dus vaker doen.En het leuke van een zaterdag werken is: 7 uur werken en 10.5 uur uitbetaalt krijgen. Lachen toch. Die factor 1.5 is bij wet geregeld in Alberta.

The Office Again

Er dan zomaar alweer een item over mijn werk. Dit is een fenomeen dat wij nuchtere Hollanders niet kennen, op het werk tenminste. Normaal gesproken blijft dit onder de rivieren en al helemaal niet erboven. Zie hiernaast een aantal van mijn collegas verkleedt voor Halloween. Ze zijn er echt serieus in en kunnen hun werk gewoon doen zonder in lachen uit te barsten. Ik rolde zowat van mijn stoel af toen ik Erik De Noorman voorbij zag komen, inclusief baard, zwaard en 2 hoornige helm. Ik nog denken "en dat voor een volwassen kerel met 2 kinderen" toen er een vent als vrouw verkleedt, inclusief nep boobs, voorbij kwam en zich voorstelde als miss Etienne; met zo'n naam en uit Quebec komende, kun je dat natuurlijk verwachten. Wellicht kan dit voor mij onder het kopje cultuurschok. De verdere dag ben ik mij blijven verbazen. Men loopt de hele ochtend een beetje te paraderen, totdat er 's middags pizzas gebracht worden ("boas betoalt" op zijn Hollands :-) ). Niemand kijkt er vreemd van op; eerder tegen mij "volgend jaar jij ook verkleden he!!!". Trek mijn wooden shoes wel aan met Volendammer pakje en Marco kan niet meer stuk; of beter nog: ik neem die dag vrij, maak er een lang weekend van. Aan de andere kant (waar heb ik die meer gehoord) is het traditie in Canada dus misschien bedenk ik mij nog wel, en ben ik eens een keer geen cultuurbarbaar. Maar zoals met zoveel dingen; alleen het leuke pik je op en het vervelende probeer je links te laten liggen, hetgeen meestal toch niet lukt.

Suncor Firebag

Op veler verzoek een item over mijn werk. Het is echt niet alleen maar vakantie, al lijkt dat wel zo; oud collega Daan heeft wel een beetje gelijk ("Je bent de rest van je leven op vakantie"). Hiernaast een afbeelding van het Suncor Firebag Project waar ik aan werk. Dit is maar een klein projektje van ca 3500 ton staal. Volgend voorjaar wordt er een nieuw project op gestart van, naar men zegt, 26000 ton staal. Al dit staal wordt uigewerkt in modules van ca 40-80 ton per stuk. Deze modules worden in Edmonton samengesteld op de zgn. Moduleyard; over Edmonton verspreidt zijn er 10-tallen van deze yards, moet ook wel met die enorme hoeveelheden staal. De modules worden voorzien van alle voorzieningen die nodig zijn; electra, olie-transportpijpen, looproosters, railingen. Daarna worden ze op transport gezet naar Fort McMurray, zo'n 450 km ten noorden van Edmonton. Mijn taak hierin is om het tekeningproces in goede banen te leiden en de detailers van alle nodige informatie te voorzien, en dat alles natuurlijk op tijd. Ben dus een soort date-cruncher. Gelukkig ligt aan het het tekenproces een planning ten grondslag, een volgende fase kan alleen gestart worden als de vorige klaar is, logisch toch. Het is niet zozeer "hoe krijg ik werk binnen" maar "hoe krijg ik het werk de deur uit". Ondanks de kredit-crisis ziet onze toekomst er rooskleurig uit, 55% van ons werk besteden we uit. Niet meer uitbesteden is dus het devies. Suncor Energy, waar wij een 8 jarig contract mee hebben tot 2016, heeft aangekondigd haar investeringen met 30% te korten. Nu gaan ze maar 6 miljard investeren volgend jaar. No worries dus.

I Always Get My Sin

Nu ik hier zo een paar maanden rondloop en Engels (probeer) te praten betrap ik mij erop dat zelfs :-) ik mij bezondig aan letterlijke vertalingen waarvan de gemiddelde Canadees zal denken: "he is from another world, what is he talking about". Laatst had ik er weer een: "He has it in his fingers", beter zou zijn geweest: "He has a grip on it". Je begrijpt dat ik soms hartelijk om mijzelf moet lachen, en dan kijken ze weer schaapachtig aan, waar dat nou weer om gaat. Om mijzelf en mijn vertalingen leg ik dan maar uit. Maar vergis je niet. Soms zijn letterlijke vertalingen nog goed ook. Bv "Het wordt hoog tijd om ...." is in het Engels (Canadees?) "It is high time to ....". Dus zo gek is het nog niet om de letterlijke vertaling te gebruiken, als je geen reaktie krijgt of ze kijken je vreemd aan dan weet je dat je iets onbegrijpelijks of vreemd hebt gezegd. Zo proberen we de taal toch weer wat machtiger te worden, met horten en stoten. Maar ja niet geprobeerd is altijd mis. En lukt het helemaal niet dan kan je altijd nog handen en voeten gebruiken of een tekening maken. "Say what?", "Pardon?", "Come again" of "Whats that?" krijg ik regelmatig en dagelijks een aantal keer te horen.

Kleenex

Deze doosjes met Kleenex zie je overal staan. Bij ons op kantoor wordt er door de receptioniste om gevraagd of iemand nog Kleenex nodig heeft. Als je er op gaat letten van zie je het overal staan. Kennelijk is de Canadees nogal een snotteraar en kan hij/zij niet zonder een doosje. Maar het is wel handig moet ik zeggen, i.p.v. een zakdoek, veel higienischer zal ik maar zeggen en schoner dan zo'n snottelap in je zak.

Nederlanders??

Ik liep vanmiddag in Mill Woods Mall toen ik mij opeens bedacht, en waarom weet ik niet, dat ik nog geen enkele nederlander ben tegen gekomen hier in Edmonton. Heb ook nog geen nederlands horen praten, het enige nederlands dat ik gesproken en gehoord heb is door de telefoon geweest. Dus of ze er zijn weet ik niet, of ze verstoppen zich of ze leven met z'n allen op een kluitje bij elkaar. In dat geval moet ik er dus mijlenver vandaan blijven. Heb wel ontdekt dat er ergens in Edmonton, Stoney Plain Road, kroketten zijn te krijgen en kaas (dat mis ik echt, maar het is goed voor de lijn; die wordt weer wat rechter. Een broodje kroket is nog altijd beter dan een broodje kaas). Misschien ga ik dat eens onderzoeken. Er is wel een DutchCanadianCentre maar of dat nou zo leuk is. Ook daar ga ik wel eens kijken, maak wel een verslagje van. Voorlopig is het hier nog prachtig weer, zo'n graad of 12-13. Ik poch al met het feit dat Canada blij is met mijn komst, deze uitspraak zal zich ongetwijfeld tegen mij keren. Maar voorlopig hou ik het maar zo, er is niemand om mijn ego te strelen dus doe ik het zelf maar.

Mika

Bijgaand een webalbum met grappige fotos van Mika. Niets bijzonders, maar gewoon leuk. Maf beest. Maar let op, niet schrikken. ;-)

Zandstorm(pje)

Vanochtend in Edmonton waaide het zo hard dan er een zandstorm ontstond. Je kan dus concluderen dat er erg veel gebouwd wordt, er wordt veel grond bouwrijp gemaakt. Dit doet de huizenprijzen dalen, en dat is goed voor ons. Kunnen wij meer kopen voor minder. Gisteren meegedaan aan een darts toernooi, ik ben samen met Diana (engineering manager) laatste geworden, heb mijn baas van mij laten winnen; dat leverde "an extra 5 year contract" op. Its all in the politics, zal ik maar zeggen.

NCIS 2

Hier is dan schoonheid nummer 2 van NCIS. Sasha Alexander, eigenlijk Suzana S. Drobnjaković. Dat laatste klinkt beter niet? Hoef er verder weinig aan toe te voegen.
Wellicht kan ik mijn rijbewijs toch wat sneller halen. Ik heb het wat hogerop gezocht en wellicht kan e.e.a. toch binnen een dag of 14 geregeld worden, zoals het er nu uitziet. Dankzij het internet zijn er online mogelijkheden waardoor en een paar shortcuts genomen kunnen worden en je niet helemaal afhankelijk bent van de bureaucratie.
Nu we toch van de hak op de tak springen: BUM, Big Ugly Mother****. Zo dat is er ook weer uit. De leukste reaktie die ik kreeg was "Beaver Under MyDash", en nee dat was niet de enige.
Overigens drink ik zo'n 2 liter V8 tomaten/groentesap per week, goed voor de vitamientjes. Aan fast food waag ik mij niet, tot nu toe pas 2x een pizza gehaald. En die zijn een stuk beter dan in Nederland, in mijn optiek. En erg lekker. Maar ik let vreselijk goed op dat ik geen vette hap eet. Dan wordt het al gauw "Roll Over Marco" om met Status Quo te spreken. Zo voorlopig weer nuttloze informatie genoeg.

Kan ik ook!

Ja daar zit je dan, zondagavond in Maarn 20:30, hier in Edmonton om 12:30. Was een leuk gesprek, scherm op 50 cm in werkelijkheid zo'n 7000 km verderop. Was inderdaad leuk om je zo weer eens te spreken. Dat mis ik, zomaar wat ouwehoeren bij een lekker glaasje en bij jullie altijd wat lekkers erbij. Click maar eens op de foto of hier. :-)

NCIS

De schoonheid hiernaast is Abbs, de weird scientist in de serie NCIS, en ze is vreselijk lollig; echt ik lach mij elke keer een kriek als zij in beeld is. Dat is nou een vreselijk goede serie, niet te moeilijk en voor mij lekker onstpannend. De dames in de serie zijn uiteraard ook een grote reden dat Marco kijkt. In een volgende post komen de andere wel aan bod. Ik raak een beetje op leeftijd, he. :-). Maar goed, elke avond om 20:00 is het NCIS time. En Abbey brengt altijd een glimlach op mijn gezicht.

Geboekt 2

Zo de vlucht voor Joke en Emma naar Edmonton is ook geboekt. Ze vliegen op 8 januari 2009 naar hier, eindelijk. Het is een lijnvlucht dus het toestel is hetzelfde.
Zitten zij ook in het definitieve stadium. Voor mij lijkt het alweer eeuwen geleden, toch zijn het maar 7 weken. Er is natuurlijk erg veel gebeurt die weken. Gelukkig heb ik een hoop zaken kunnen regelen hier, zodat dat allemaal wat makkelijker gaat en dat was ook de bedoeling van het gescheiden, min of meer gedwongen, vertrek. Afgezien van de gebruikelijke mitsen en maren en houtjes bijterij (genoeg bomen hier in Canada) is mij dat redelijk goed bevallen. Alleen erg vervelend dat Joke het huis nu alleen moet uitruimen, en dat we niet met z'n allen die vliegreis kunnen maken.

Solved

Ik heb een min of meer legale oplossing gevonden om toch alleen te kunnen autorijden. Ik kan Steve zijn auto (of elke andere auto van een ander) met mijn internationale rijbewijs rijden; Steve is, zoals ze hier zeggen : "A really good man". Dan kunnen ze, als ik wordt aangehouden, niet via mijn kenteken mijn Canadese rijbewijs achterhalen. Als ze er om vragen dan is het "in translation", en dan hoop ik dus daarmee weg te komen. Het karretje hiernaast is nog steeds wishful thinking maar dient alleen ter illustratie. Gisteren uit pure ellende maar Steve zijn fiets, ook die heb ik nog niet, gepakt en een stukkie door Edmonton gaat fietsen. Gaat redelijk goed, ook al hebben ze weinig fietspaden. Maar die zijn er wel. Er is zelfs een kaart met alle fietspaden, die had ik van een collega gekregen; dat kwam aardig van pas.

Nailed!

Tja, daar zit je dan. Lekker weekend, dacht naar Drumheller te gaan om de Dino opgravingen eens te gaan bekijken. Niets van dat alles, nailed to 3111-24 Ave. (sommigen zouden zeggen: "de ketting is nu wat korter"). Heb geen zin om elke keer als ik wat wil gaan doen, Steve te vragen of hij mee wil. **** . Ik heb het locale parlementslid aangeschreven of hij niet iets voor mij kan doen, al is het maar tijdelijk. Ben benieuwd wat, en of er ueberhaupt iets, uit komt. Hij kan natuurlijk geen stem winnen bij mij. Want dat mag ik niet, stemmen.
En alles bij elkaar zijn we al (!!) 2 dagen verder, 6-8 weken minus 2 dagen :-) Gaat lang duren, zoveel weet ik al wel.

Pfffffffoe....2 (I'm Fucked)

Het rijbewijs blijkt een addertje onder het gras te hebben. Ik heb een learner-rijbewijs (class 7), wat betekent dat ik alleen mag rijden in het bijzijn van iemand die zijn echte (class 5) rijbewijs heeft. Dat valt effe zwaar tegen. Bijkomend nadeel is dat de verzekerings premie van mijn brikkie nogal wat omhoog gaat. (Wat het rijbewijs betreft kan je beter Duitser of Belg zijn, dan kan je het zo inwisselen). Ik dacht dat ik even een afspraak voor de roadtest kon gaan maken. Maar nee hoor, ook hier bureaucratie, ik moest mijn NL rijbewijs inleveren, dat wordt opgestuurd naar de autoriteiten van Alberta (echt waar), die gaan beoordelen of ik de roadtest wel mag doen en of mijn rijbewijs echt is, dan krijg ik een schrijven dat ik een afspraak kan/mag maken voor een roadtest en als die goed verloopt dan krijg ik mijn class 5 Alberta rijbewijs. En dat alles natuurlijk zo snel mogelijk, inderdaad 6-8 weken. **** **** ****. Kan niet anders dan het uitzitten. Wordt vervolgd.......

1024 James Cresent, Edmonton

Het huis hiernaast is het geworden. Weer via het ongeadverteerde circuit gevonden. Het bleek dat ik geen 5 minuten later had moeten bellen, want het liep storm. Maar goed, per 1 december trek ik erin. Mooie ruime woning in een rustige buurt. Wel iets boven het budget, maar dat mag de pret niet drukken. Dus ik zal wel een paar keer op ene neer gaan naar de Ikea om het nodige in te slaan. Groot voordeel van de Ikea is dat Joke in ik nu toch samen kunnen shoppen. We zeggen elkaar wat we willen gaan kopen, wisselen de namen uit en gaan het uitproberen, Joke in Utrecht/Amersfoort en ik in Edmonton. Daarna terug naar huis en met Skype de resultaten bespreken en een beslissing nemen; eigenlijk best wel cool om het zo te doen, een soort SAT relatie (Shopping Apart Together). 7000 km ertussen en toch samen tot een resultaat komen. Vanwege het huisnummer is dit volgens Joost een nerdie home. 1024=1Kb; zo had ik het nog niet bekeken.

Calgary

Dit weekeinde ga ik naar Calgary, waar ik ben uitgenodigd door Steve zijn ouders om Thanksgiving te vieren, met een groot turkey dinner op zondag. Dat lijkt mij erg leuk. Ik heb besloten, toen ik in Canada aankwam, om elke uitnodiging om iets te doen aan te nemen. Ik zal wel moeten anders blijf ik maar alleenig in mijn 1tje op mijn kamer zitten. Moet toch Edmonton en Canada leren kennen. Tot nu toe lukt mij dat aardig. Fietsen, darten (Andy Fordham zal verbleken bij het aanschouwen van mijn dartkunsten), en allerlei activiteiten vanuit M&D. Misschien gaan wij wel eens een, voor mij zeker, gruwelijke hike maken naar de top van Mount Robson. Dat schijnt een hele ervaring op zich te zijn, erg inspannend, maar het uitzicht en de natuur schijnen grandioos te zijn. Dus dat ga ik doen, in de lente van volgend jaar. Als de kou weg is. Vanochtend voor het eerst mijn remote start gebruikt. Dat is een coole uitvinding, gewoon 2x op een knopje drukken vanuit je warme bedje en de auto start buiten, dan is ie lekker warm als je gaat rijden. Super. Er zitten zelfs bandenspanningsmeters op mijn Jeepje. :-)

Calgary: Ik heb mijn Jeepje direct onder de Calcary tower geparkeerd, hopen de dat die 68000 ton aan gewicht niet naar beneden zou komen, is gelukkig niet gebeurt. Toen ik die parkeer garage inreed schrok ik wel even, de vrije ruimte onder de betonbalken was zo klein dat ik dacht dat ik het dak er afreed. Maar dat viel mee ik had nog zo'n 20 cm over. Ik heb overigens een fantastich Thanksgiving gehad. Er stond een turkey van een kilo of 8 op tafel, groot en erg lekker. Heb nog een soortement van cowboy, Les be his name, ontmoet uit Saskatchewan. Als je van rust houdt moet je daar heen gaan. Er woont nagenoeg niemand, ongelogen kort geleden is daar, in Val Marie, een huis op een grote lap grond in clusief een Dodge truck (weet niet hoe oud) verkocht voor, en blijf nu vooral op je stoel zitten, $5000,00. En nee dit is geen tikfaudt. Ook het hotel staat er te koop. Dus als je nog een hotel/restaurant/bar wilt beginnen, dit is je kans. Navraag leert dat je er toch een behoorlijk bestaan mee kunt opbouwen. Ik denk dat ik er met kerst een heen rij, is maar 9 uur rijden vanuit Edmonton.

Multitool Mania

Slaat nergens op deze titel maar vond hem wel leuk. Ik moet zeggen dat de Multitool met USB Stick, die ik bij mijn afscheid kreeg, uitermate goed van pas komt, gebruik hem veel. Dit is maar een opzet tot het volgende. Ik kom Mill Woods Mall uitlopen en zie een Starbucks, even koffie Machiato halen, denk ik. Zo gezegd zo gedaan. Zit daarbinnen toch een kolosaal mens, niet normaal meer. Nog net niet de afmetingen van zo'n figuur uit "Dr. Phil" of "Jerry Springer", deze kan nog lopen, ze zit tenslotte binnen bij de Starbucks. Ik heb dat een poosje zitten te bekijken, ik had niet het lef om een foto te maken, en nam mij voor te wachten tot ze weg zou gaan. Dat had ik wel willen zien waggelen, hobbelen naar haar auto. Ongelogen, ze had een behind van zeker 1.20 meter breed. Kolere, wat een klomp vet. Ik heb er inderdaad geen medelijden mee, ze zat een enorme vette large coffee naar binnen te werken. Ik heb een minuut of 25 gewacht, nog steeds geen beweging, dus ben ik maar in mijn Jeepje naar huis gereden. Op zulke momenten voel ik mij zo slank als een denneboom, helaas 's ochtends zie ik in badkamerbrede spiegel van Steve dat dat niet zo is. Nou ja, ben ook ik toch nog even gelukkig, zal ik maar zeggen.

Weer terug

Zo ik ben weer terug uit de Rockies. Prachtige tocht om te rijden, Jeep reist zeer comfortabel. Zondag zonder enig probleem 660 km gereden, stapte nog redelijk fit uit. Later op de avond had ik toch wel een erg duf hoofd, ben dus maar vroeg de koets ingedoken. Dany, een oud collega die ik in NL nog regelmatig sprak, mailde mij het volgende: "Je bent de rest van de leven op vakantie". Daar kan ik mij wel in vinden en geeft aardig weer hoe ik mij dit weekeinde gevoeld heb. Het valt mij op dat de Canadees veel met zijn omgeving bezig is en die omgeving ook gebruikt om zich te ontspannen. Ik blijf ze vriendelijk vinden in het verkeer, hoewel ze hier zelf vinden dan de Canadezen onbeschoft rijden. Neem dan maar eens een kijkje in NL, huur een auto en ga een stukje rijden; daarna spreken we elkaar weer. Het is hier inderdaad op de wegen niet druk, dat is echt een verademing. Stopborden zijn hier een verhaal apart. De Canadees stopt bij elk stopbord, ook al staat dat ding in "the bloody middle of nowhere" of zie in de verste verte niets aankomen, ze stoppen. En daar waakt onze vriend de Mountie over, een "rolling stop" en hopsakee daar is de bon. Is mij gelukkig nog niet over komen. Overigens heb ik mijn Jeepje BUM gedoopt; mail mij maar als je denkt te weten waar dat de afkorting van is, over een poosje maak ik het dan wel bekend. het is een niet al te nette afkorting, maar dat zijn jullie wel van mij gewent. Kreeg vandaag ook mijn rijbewijs, learner, binnen. Mens ik lijk wel een gringo, ik weet zeker dat ik mij die ochtend geschoren heb, je zou het niet zeggen. Het ding is van allerlei relieven, watermerken en wat dies meer zij voorzien om fraude te voorkomen, neem ik aan. Binnen is binnen.

Op weg naar de Rockies

Zomaar op een zaterdag op weg naar Jasper in de Rockies. Dat had ik mij ruim een jaar geleden ook niet kunnen voorstellen. Dat het zo snel al zou kunnen en dan ook nog met mijn eigen auto. De rit naar Jasper duurde ca. 5 uur (380 km) maar het was een wwar genoegen om na Edson zomaar in de verte de Rockies te zien opdoemen. Na nog een uurtje had ik ze vol in beeld en zat ik mij te realiseren dat er best wel wat mensen jaloers zijn. De snel weg van Edmonton naar Jasper is voor het grroste deel, tot mijn verbazing, 4 baans. Hele stukken rijdt je gewoon alleen, voor niemand te zien en achter ook niet. Dan ben ik zo blij met onze stap. Rust en ruimte het is echt waar. Ben hier nu een maand en nu al wil ik niet meer terug, maar ja ik heb dan ook nog geen tegenvallers gehad.
20:24 Net even naar Jasper geweest. Ik ben net op tijd deze week. Volgende week is alles dicht i.v.m. het einde van het zomerseizoen. Ik neem aan dat het winterseizoen dan gaat beginnen. Toen ik terug reed, over de Icefields Parkway, was het donker en met donker bedoel ik donker.Even mijn lichten uitgedaan. Je zie nul komma nada. Bij een heldere hemel moet het helemaal prachtig zijn, zonder strooilicht.

Autovirus

Jarenlang heb ik er geen last van gehad, ja zelfs tegen geageerd, maar het is weer helemaal terug: het autovirus. Grote veranderingen doen soms rare dingen met mensen. Of is het altijd latent aanwezig geweest en heeft het verstand, voor zover aanwezig natuurlijk, al die jaren de boventoon gevoerd. Ik denk het wel. Als ik bedenk wat voor een auto, hier noemt men de Jeep Wrangler een truck, ik heb gekocht dan is bovenstaand zeker waar. Ik schaam mij er niet voor, ik noem dit, met die verfoeibare nederlandese term, voor het gemak maar inburgeren. Trucks en grote autos is echt iets van Alberta. Er worden hier zelfs meer trucks dan ooit verkocht, ook die met die immens grote motoren, V10 en V12. En ik moet zeggen ik val er voor. En waarschijnlijk staat er binnen niet al te lange tijd zelfs een voor de deur. Zelfs de benzine prijzen zijn hiet iets gezakt, in mei nog $1.25 nu al gezien voor $1.17 (op 4 october 2008: $1.15) alhoewel dit voor 1 dag $1.38 is geweest. En nu de dooddoener; ik ben hier, nu nog, in mijn eentje en moet toch wat om het hand hebben. Dus morgen ga ik naar Jasper, zo'n 350 km verder op, dan ca. 100 km over de Icefields Parkway, linksaf richting Red Deer en dan door de binnenlanden terug naar Edmonton. In Jasper overnachten in een logcabin met uitzicht op de Athabaska River. Volgens mij wordt dit een swell weekend, alleen jammer dat ik het alleen doe. Op verkenning zal ik maar zeggen.

Huizenjacht!

Ben alweer een paar dagen op huizenjacht. Tot aan vanavond wilde het nog niet erg lukken. Heb nu een vrijstaand huis met garage en basement (ideaal voor Emma om daar te wonen met eigen badkamer) gevonden in Sherwood Park voor $1600. Dat valt dus reuze mee. Er zijn echter kapers op de kust. Nadat ik had aangegeven dat ik het wilde huren kwamen de eigenaars met de mededeling dat er deze avond nog iemand anders zou komen kijken. Daar had ik niet op gerekend, en daar baal ik dus best van. Hadden ze eerder moeten zeggen, naar mijn idee. Maar ik ik heb nog meer pijlen op mijn boog. Dat weet ik morgen. Het grappige is dat de eigenaresse de grote baas van M&D Drafting kent, hij was bestman bij haar eerste huwelijk en ik heb hem als referentie opgegeven. Of ik dat in mijn voordeel kan ombuigen weet ik morgenochtend. Sherwood Park is een plaatsje ten oosten van Edmonton en is van alle gemakken voorzien. Alle noodzakelijke voorzieningen en meer zijn in de buurt te vinden.

Het is hem weer gelukt.

Net naar de David Gilmour DVD Live in Gdansk gekeken. Het lukt Gilmour elke keer weer om mij tranen in de ogen te laten krijgen bij "Echoes" en wellicht het mooiste nummer ooit "Comfortably Numb". Ik heb de mazzel dat Steve een geweldige installatie heeft die, naar zijn zeggen knoert hard moet. Dat laat ik mij natuurlijk geen 2x zeggen. 35 minuten genot, cool.

Hier woon ik nu, 3111-24 AVENUE

Hier naast een foto van het huis van Steve, ik zit meestal op de bovenverdieping. Huis is van hout zoals alle huizen hier. Als je hard met een deur slaat dan voel je dat door het hele huis. De vloeren bewegen ook als je loopt. En het is allemaal wat gehoriger. Geen massa om het geluid te absorberen. Zo'n woning als dit, vrijstaand, kost hier ca $430000; behoorlijk dus toch nog. Rechts onder zie nog een stukje van mijn nieuwe Jeep.

Wat is er aan de hand?

Ik verbaas mijzelf steeds weer. Jarenlang heb ik geweigerd om een antwoord apparaat in te spreken, vanmiddag ging het zomaar uit de losse pols. Snap er geen moer van. Ik smeet de telefoon er altijd op, op een of andere manier kreeg ik het niet voor elkaar om tegen een bandje, tegenwoordig een zooitje nullen en enen, te praten. Maar goed, zo zie je maar weer wat een drastische move met je doet. En het viel nog mee ook. Zonder te stotteren, ik bedenk net, nog in het Engels ook. Misschien komt het daar wel door. Ben ik over de schaamte heen die je toch altijd een beetje hebt vanwege de rare uitspraak en accent als nieuwkomer. Hoewel ik steeds complimenten krijg over mijn Engels, klinkt het nog steeds raar als ik naar mijzelf luister. But anyways (hier inclusief de s), het gaat goed op het taalfront. Soms denk ik al in het Engels.

Downhill.....bomen!!!

Vandaag een poging gewaagd om te Downhill Biken op een skihelling ( Rabbit Hill ), waar ze allerlei tracks hebben uitgezet, van groen tot dubbel zwart. Een beetje als een ski piste denk ik. Helaas is dat niets voor mij. Sinds mijn akkefietje met een boom in Frankrijk, en de afschrijving van een fiets, heb ik niet meer de ballen om mij naar beneden te sorten over allerlei smalle paden met van die **** bomen erlangs. Dus Marco ging als een Sissy, ook wel Wimp genoemd hier, naar beneden. Nee dat doen ik niet meer. Heb een heilig ontzag voor bomen gekregen. Ga liever 100 km over de prairie trappen dan dat ik nog een keer zo'n helling af ga. Het enige wat jammer is is het feit dat we deze fietsen niet in mijn jeugd hadden, dan was ik nog wel onvervaard (lees geen ervaring hebbende) naar beneden gestort. Ooit toen ik een jaar of 15 was ben ik eens weken op zoek geweest naar, we ze nu mountain bike banden noemen, om te kunnen monteren op mijn cross fiets met Puch stuur (dubbele stang). Je raadt het al: niet te krijgen. En nu durf ik het niet meer, Downhillen. Helaas.

Pfffffffoe....

Zo dat is binnen, en deze keer geen enkele fout. Ik was dus klaar na 25 vragen. Cool. Meteen daar mijn kentekenplaat gehaald, want die hoeft alleen aan de achterkant, dan blijft de voorkant tenminste onaangeroerd en mooi. Bijkomend voordeel is dat ze je alleen van achteren kunnen flitsen. Ander voordeel is dat je hier nauwelijks pliesie ziet. Bij wegwerkzaamheden moet je opletten, en terrecht. Nu moet ik nog de roadtest doen. Here is the deal: do the roadtest in 1 year and keep your Dutch Drivers License or apply for a roadtest in the shortest possible term and loose your Dutch Licence. Ik kies dus voor optie 1, het maakt mij niet uit wanneer ik die test moet doen, ik heb nl. weinig zin om mijn NL motorrijbewijs op te geven.

Damn

Ook hier weten ze mij te vinden, mijn "vrienden". Ik dacht dat wordt betalen, maar nu gelukkig nog niet. Ze hadden bericht gekregen van de gemeente dat ik vertrokken ben. Nu moeten er allerlei administratieve zaken worden afgehandeld. Effe door bijten en dan is dat ook weer gedaan. Zoals je kunt zien op de adres sticker blijft het correct weergeven van een buitenlands adres een probleem voor de ICT afdeling. O ja dat is waar ook "Welke ICT afdeling?" "Die er geen verstand van hebben en overal een zooitje van maken". Zelfs een simpele adres sticker wil niet lukken.

Dutch Bulldog

Het is echt waar, volgens Wikipedia wordt dit ook wel een Dutch Bulldog genoemd. Schoft hoogte net veel meer dan een cm of 25. Het mormel hiernaast heet Mika en hoort bij Steve, mijn landlord. Zo weten jullie dan ook weer. Het beest kan maar moeilijk ademhalen, als ie effe gerend heeft dan hangt zijn tong al op de vloer en vliegen de spetters in het rond. Maar het is best gezellig zo'n beest om je heen. Hij komt steeds bij mij zitten en dat kan zijn baasje niet zo goed hebben. Maar ja ik ben dan ook vreselijk aardig natuurlijk. ;-)

Gezakt!!! :-(

Gaan ze allerlei dingen vragen, wat ik maar gemakshalve de smallprint noem, zoals stopafstand tot een spoorlijn als de lichten knipperen en er een belletje rinkelt, of als je je auto parallel parkeert op een vlakke weg hoeveel mag dan de afstand tot de stoeprand maximaal zijn. Ja daar had ik even geen rekening mee gehouden. Zaterdag maar weer proberen, duur is het gelukkig niet: $17.50 Maar gelukkig heb ik mijn auto wel kunnen verzekeren, moet alleen binnen 30 dagen mijn Alberta Drivers License halen. Dat gaat mij wel lukken denk ik, even goed in de boeken duiken. Maar let op: ik rij in Steve zijn auto, legaal en verzekerd (nagevraagd bij de verzekering van Steve) naar het buro om mijn rijbewijs te halen; leuk he. Ook al zak ik zaterdag weer, dan nog kan ik daar toch mijn kenteken platen meenemen en kan ik a.s. disdag in mijn Jeep Wrangler gaan rijden. Stompzinniger kan het bijna niet. Maar ja, ik vind het best. En dan is het vandaag ook nog mijn trouwdag, 23 jaar. Voor het eerst hebben we dit feit apart "gevierd".

Alweer 6 jaar werk!!!

Vandaag op bezoek geweest bij het hoofdkantoor van Waiward Steelfabricators. We zaten een beetje te praten over, uiteraard, het werk. Ik viel bijna van mijn stoel af bij de opmerking "3500 tonnes of steel, only a small project, next year spring there will be a nice one: 26000 tonnes of steel. That is about another 6 years work ensured". Dat is nog eens wat anders dan werk binnen halen en een vooruitzicht te hebben van 2 maanden werk, en dan ging het erg goed economisch gezien. Van alle kanten blijkt dat er zo vreselijk veel werk is hier, dat je je jarenlang moet uitsloven om je buro enigzins leeg te krijgen, lijkt het wel. En dan lijkt het leeg te raken dan ligt daar alweer de volgende joekel van een klus te wachten. Inmiddels heeft M&D zo'n 80000 ton staal in opdracht en besteden ze ca. 55% van het tekenwerk uit aan andere tekenbureaus en zijn er zo'n 4-5 externe ingenieursbureaus aan het werk voor de verbindingen. En het einde is nog niet in zicht volgens de geleerden. Ook Shell en Suncor gaan weer verder uitbreiden met projekten in de oliezanden.

First Edmonton Bike Ride

Afgelopen zondag mijn eerste bike ride in Edmonton gemaakt. Geloof het of niet, je kan hier perfect mountain biken. Langs en rondom de North Saskatchewan River die dwars door Edmonton loopt. Het is een prachtig gebied dat je niet zou verwachten hier. Men zegt dat er 600 km fietspaden langs lopen. Dat moeten we dus maar een gaan onderzoeken. En ja uiteraard ben ik weer eens op mijn plaat gegaan (niemand heeft het gezien :-) ), echter na mijn ervaringen met een boom in Frankrijk ben ik een stuk voorzichtiger geworden. Wil niet nog eens een fiets afschrijven, in het gunstigste geval. Op de foto van links naar rechts mijn collegas Mark, Kelly en Al; achter de camera staat Joe (dat je het maar even weet). Fietsen hier in de stad is even wennen, op de weg fietsen is zo saai dus nemen ze alle trappen, stoepen en dergelijke maar even mee in de fietstocht en het verbazingwekkende is dat alle voetgangers netjes aan de kant gaan en je nog vriendelijk en lachend gedag zeggen als er zo'n stel dwazen voorbij komt, terwijl ik het niet zo netjes vind dat je op de stoep fietst en allerlei rare capriolen uithaalt; uiteraard reed ondergetekende netjes op de weg, waar het hoort. Aan het einde van de rit, ca 2 uur fietsen, was ik echt compleet kapot van dat heuveltje op en heuveltje af. Moet weer conditie gaan opbouwen. Volgende week zondag gaan we op een skihelling fietsen/afdalen. Dat is de laatste mogelijkheid om te fietsen, want het winter(!!!)seizoen komt er aan. :-)

Dit is hem geworden, Jeep Wrangler Sahara 3.8

Dit is hem dan, Jeep Wrangler Sahara 3.8 Automatic in Jeep Green Metalic. Heb een ongelovelijke korting van $9000 gekregen, voor het eerst van mijn leven is mij dat ook eens gelukt. Nieuwprijs $33825 voor $25500, dat is toch mooi niet. Dat is in EURO's ongeveer 17000, in Nederland doet dit ding ca EURO 53000. Onhaalbaar dus voor mij. Prijs is dus bijna 1/3, nu pas realiseer ik mij hoe goedkoop dit ding is. Goede deal gesloten. Echter ik kan hem nog niet verzekeren, dus hij blijft nog een paar weken bij de dealer staan, helaas. Donderdag de 25e ga ik op voor mijn theorie examen, ben benieuwd.

Gaat dit hem worden? (Voorlopig)

Ga zaterdag a.s. op autojacht. Heb besloten toch maar voor een nieuwe te gaan, in de hoop dat ik hem kan financieren. Duur is dat niet, de getoonde kost ca. $375 per maand (48 mnd lease of 72 mnd buy). Dus dat valt wel mee. Het vervolg komt a.s. zaterdag. De truck (Dodge RAM 1500) komt er volgend jaar als Joke, Joost en Emma hier ook zijn, zal wel moeten want je hebt hier echt een auto nodig.
12:55 - net terug van 1e proefrit, rijdt geweldig en is een stuk groter als ik dacht. Het is net een soort transformer, alles kan er af en dan is het nog steeds een gave car. En dat voor $398 per maand. Er is echter 1 probleem, ik kan hem alleen verzekeren als ik een Alberta Driverslicense heb. Die moet ik dus volgende week gaan halen. :-)
17:10 - die tweede dealer was en is dus helemaal niks. Echt zo'n autoverkoop tent die een een deal door je strot probeert te douwen, lukt dus niet bij mij en de koop daar gaat sowieso dus niet door. Eikels. Of ik alvast maar een down payment wilde doen, om de auto te reserveren; ik moet mijn rijbewijs nog halen, dan kunnen we hem niet meer verkopen zeiden ze nog. Was er met 30 min pleite. Dwazen.

A really sad day, no more Pink Floyd

Pink Floyd's Richard Wright dies at 65. Gelukkig voor mij heb ik hem nog 1x live kunnen horen en zien op 19 maart 2006, tijdens de "On An Island" tour van David Gilmour. Hij heeft een paar prachtige nummers nagelaten, Us And Them, Echoes o.a. Maybe we meet at the dark side of the moon.

What? No Gas?

Begin zo langzamerhand ingeburgerd te raken, SIN number definitief, Credit Card (wat moet je zonder hier) en en rekening bij TD Canada Trust Bank. Heb nog geen credit rating, snap ook nog niet hoe je die moet opbouwen. Van verschillende kanten het advies gekregen om bij de aankoop van een auto een aanbetaling te doen en de rest te laten financieren, dat zou goed zijn voor je credit rating. We zullen het allemaal geen meemaken. Afgelopen zondag een beetje rond gereden rondom Edmonton, toch zo'n 200 km gereden. Dan merk je pas hoe groot een weids het hier is. Van Edmonton naar Jasper is het ca. 350 km. Dat rijden ze gewoon even op en neer in een weekeinde, zonder met de ogen te knipperen, en dat terwijl de benzine hier inmiddels toch ook al $1.37 (ca 90 euro cent) is, New Foundland zelfs $1.66 :-) En die benzinetanken zijn hier behoorlijk groot. Maandag stond er een foto in krant "What? no gas?" En ik maar zo'n joekel van een truck willen hebben, ga mij toch nog maar eens achter mijn oor krabben. Op het werk is het nog niet zo druk, maar dat zal wel de stilte voor de storm zijn denk ik. Moet nog een hoop procedures te weten zien te komen. Ze laten je een beetje zwemmen, dat is wel OK dan leer je het snelst. Wellicht ga ik volgende week op voor mijn rijbewijs.

First days

Zo de eerste 3 dagen zitten erop. Ik moet mij aanpassen aan Steve, inmiddels een collega bij wie ik een kamer huur, en hij begint al om 7 uur 's ochtends en ik ook dus, dan zij we om 17:00 al weer thuis en toch 9 uur gewerkt. Maak nu dus al overuren. Het is een relaxte werkomgeving, but the job needs to be done. De procedures die een projekt doorloopt zijn nogal wat anders dan ik gewend ben. Eerst het model opbouwen, dan checken, vervolgens verbindingen maken, dan weer checken, en make the drawings shopready for approval. Alles bij elkaar een langer proces.
De taal gaat ook goed, soms denk ik al in het Engels; dat gaat dus de goede kant op. Alhoewel ik soms ook vreselijk over mijn eigen tong kan struikelen. Ik heb het gevoel dat mijn uitspraak met de dag beter wordt.
Binnenkort ga ik met Anke, die voor mij naar een geschikt huis aan het zoeken is, kijken bij een gloednieuwe woning in Leduc, iets ten zuiden van Edmonton. Iets van 30 min. rijden dus dat is OK.

Work Permit

Om 12:11, 2 september 2008, Nederlandse bodem verlaten, om 15:53 Europese bodem verlaten en om 17:22. nog steeds 2 september 2008, touch down in Canada (alles in lokale tijden). Helaas moest ik bij de immigratie afdeling lang wachten, het was er druk met Indiers. helaas voor hen ging het niet lukken, wat mij toch enigzins zenuwachtig maakte. Die immigratie officers kijken gemeen, zijn niet vriendelijk in het begin; echter al je je zaakjes op orde hebt dan is er geen vuiltje aan de lucht. Ik was er in 5 minuten doorheen en had mijn work permit op zak. Ik werd opgewacht door Anke die mij bij de Villa Maria bracht alwaar Maria klaarsond met soep, toast en koffie. Inmiddels heb ik mij Social Insurance Number, Alberta Health Care Card, een Bank account en een Canadase credit kaart. Vandaag ga ik bij een huis kijken wat ik kan gaan huren met een optie tot kopen, dit alles weer dankzij Jutta. Alles gaat van een behoorlijk leien dakje tot nu toe. Heb alleen wat problemen om het tijdsverschil weg te werken, vannacht om 4 uur wakker geworden.